เช้าวันรุ่งขึ้น สิบโมง ลานฝึกยุทธ์หลังบ้านตระกูลลู่
หลินม่อมาถึงก่อนเวลาสองนาที ในมือถือใบตารางฝึกซ้อมที่เพิ่งพิมพ์ใหม่
จั้งหลงเพิ่งเห็นบรรทัดบนสุดของตารางที่เขียนว่า “โปรเหมารวมทีมออลสตาร์ตระกูลลู่ ฝึกต้านแรงกดดันรอบด้าน” หนังตาก็กระตุกอย่างแรง
“ไหนบอกว่ามีห้าคนไง?” จั้งหลงชี้รายชื่อ น้ำเสียงเจือความไม่สบายใจอยู่หลายส่วน “ทำไมเสี่ยวไป๋กับฮวาเอ๋อก็อยู่ในรายชื่อด้วย?”
ไป๋ซื่อเสวี่ยพิงอยู่ข้าง ๆ ยกมือขึ้นยิ้มกริ่ม “เมื่อคืนฉันเพิ่งสมัครเข้าร่วมกะทันหันน่ะ ประสบการณ์ลูกค้าสามหมื่นหยวนครึ่งนาทีมันน่าตกใจเกินไป ฉันเลยอยากรู้ว่าบริการหลังการขายคุ้มค่าหรือเปล่า”
จื่อจิ่นฮวาดันแว่น ก้มหน้าแตะแท็บเล็ตสองครั้ง “ฉันรับผิดชอบบันทึกข้อมูลการฝึกซ้อม ถ้าผลลัพธ์คงที่ ต่อไปก็ทำเป็นแบบจำลองการฝึกระยะยาวได้”
หลินม่อฟังแล้วพึงพอใจมาก เขาพลิกตารางฝึกซ้อมไปหน้าค่าบริการอย่างคล่องแคล่ว น้ำเสียงอ่อนโยน “ยินดีต้อนรับเจ้าของกิจการทั้งสองที่กระตือรือร้นพัฒนาตัวเอง ร้านของเรามีหลักการง่าย ๆ มาแล้วไม่ปฏิเสธ คิดค่าบริการแยกตามรายการ”
ลู่หลิงหลงยืนกอดอกอยู่ข้าง ๆ เหลือบมองเขา “นายช่วยอย่าพูดเหมือนเครื่องคิดเงินทุกครั้งที่อ้าปากได้ไหม?”
หลินม่อหนีบตารางไว้เรียบร้อย สีหน้าจริงจัง “คุณหนูลู่ นี่เป็นนิสัยตามอาชีพ บอกให้ชัดก่อนเก็บเงิน จะได้ไม่ต้องเถียงกันหลังเก็บเงินแล้ว ดีต่อทั้งสองฝ่าย”
จั้งหลงฟังแล้วมุมปากกระตุก เขาก้มมองชื่อตัวเอง แล้วมองลู่หลินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก่อนจะรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง
“เดี๋ยวก่อน” จั้งหลงเงยหน้าพรวด “พี่ลินก็อยู่ด้วยเหรอ? พี่จะมาโดนพวกเรารุม... เอ่อ มาฝึกกับพวกเราด้วยเหรอ?”
ลู่หลินซึ่งยืนเงียบอยู่ข้าง ๆ ถอนหายใจอย่างจนใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น
หลินม่อกลับอธิบายแทนอย่างเป็นธรรมชาติ “พี่ลินเพิ่งประคองขั้นสองของวิชากลับกำเนิดให้มั่นคงได้ กำลังต้องการการต่อสู้จริงที่กดดันสูงเพื่อเสริมความมั่นคง ฝึกแยกคนเดียวประสิทธิภาพต่ำ รวมอยู่ในโปรเหมาด้วยกันคุ้มกว่า”
พอประโยคนี้จบ ลานฝึกยุทธ์ก็เงียบกริบในทันที