“ปี๊บ—— ปี๊บปี๊บปี๊บปี๊บ!”
เสียงสัญญาณเตือนแหลมบาดหูดังก้องไปทั่วห้องผู้ป่วยหนักอย่างบ้าคลั่ง
เส้นคลื่นหัวใจที่เดิมราบเรียบจนแทบเป็นเส้นตรง กลับพุ่งสูงขึ้นเป็นยอดคลื่นน่าหวาดหวั่นอย่างฝืนธรรมชาติ
สวีซานดันแว่นสะท้อนแสง สีหน้าเปลี่ยนไปทันที ก่อนจะเผลอพุ่งเข้าไปหา
สวีสื่อคว้าตัวเขาไว้ สายตาจับจ้องไปยังเตียงผู้ป่วยแล้วร้องถามอย่างร้อนรนว่า “คุณหลิน! ทำไมเครื่องถึงส่งเสียงน่ากลัวขนาดนี้?”
“อย่าตื่นตระหนก เป็นปฏิกิริยาปกติ”
หลินม่อไม่แม้แต่จะหันกลับมา น้ำเสียงสงบนิ่งอย่างยิ่ง
เขาวางฝ่ามือลงบนหน้าอกของสวีเสียง พลังลมปราณเก้าอาทิตย์ฟ้าสีขาวทองที่สั่งสมมานานถึงหนึ่งร้อยสิบห้าปีในร่าง พลันไหลทะลักจากฝ่ามือเข้าสู่ร่างอีกฝ่ายไม่ขาดสาย
ในฐานะวิชายุทธ์ชั้นยอด เคล็ดเก้าอาทิตย์ฟ้าไม่เพียงเป็นวิชาภายในที่เปี่ยมด้วยพลังสุดแสงอาทิตย์และใช้สังหารเท่านั้น ประสิทธิภาพในการฟื้นฟูพลังและรักษาบาดแผลที่ไม่รู้จักสิ้นสุดของมันยังเรียกได้ว่าท้าทายสวรรค์
แม้จะใช้รักษาผู้อื่น ก็ยังมีความสามารถในการฟื้นฟูร่างกายอันทรงพลังอย่างยิ่ง
เมื่อพลังสุดแสงอาทิตย์อันแข็งกร้าวทะลักเข้าสู่ร่างของสวีเสียง หลินม่อก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ร่างกายนี้ทรุดโทรมหนักเอาการเลยนะ”
เขาสั่นฝ่ามือเบา ๆ พลังลมปราณเก้าอาทิตย์ฟ้าแยกออกเป็นหลายสายทันที ไหลไปตามเส้นลมปราณหัวใจ ปอด และตับของสวีเสียง ก่อนจะทะลวงชำระล้างไปตลอดทาง
เส้นลมปราณที่เดิมแห้งเหี่ยวโรยราของสวีเสียง ค่อย ๆ กลับมาเต็มเปี่ยมภายใต้การหล่อเลี้ยงของพลังลมปราณที่แท้จริงอันแข็งกร้าว ส่วนพลังชีวิตตั้งแต่กำเนิดที่หมดสิ้นไปก็เริ่มรวมตัวกลับมาทีละน้อย
แพทย์หลายคนที่อยู่ด้านนอกห้องได้ยินเสียงผิดปกติ จึงรีบผลักประตูเข้ามา “เกิดอะไรขึ้น? ทำไมสัญญาณชีพของคนไข้ถึงเปลี่ยนไปกะทันหัน…”