ประตูของ "ห้องนิ่งคิด" ซึ่งเป็นที่ทำการของหน่วยงานพิเศษ เลื่อนเปิดออกอย่างเงียบเชียบ
กัวจื่อมู่ยืนอยู่ข้างประตู ทำมือเป็นเชิง "เชิญ"
"คุณหลิน คุณจาง พวกคุณเป็นอิสระแล้ว"
หลินชิวและจางฉีหลินเดินออกจาก "ห้องนิ่งคิด" เคียงข้างกัน ในทางเดิน เจ้าหน้าที่ที่เคยมีสีหน้าเย็นชาเหล่านั้นยืนเป็นสองแถว ท่าทีเป็นกลาง ไม่มีความเป็นศัตรู และไม่มีความสนิทสนม
ผ่านช่องทางเดินยาวที่สะท้อนแสงโลหะเย็นเยียบ หลินชิวหันข้างมองจางฉีหลินที่อยู่ beside him อีกฝ่ายยังคงมีท่าทีเมินเฉยต่อทุกสิ่งรอบตัวเหมือนเดิม
"รู้สึกยังไงบ้าง พี่เล็ก?" หลินชิวถามเสียงเบา
"......" จางฉีหลินไม่ตอบ
"จากนี้ไป พวกเราไม่ใช่โจรขุดสุสานนอกกฎหมายอีกแล้ว" น้ำเสียงของหลินชิวแฝงความผ่อนคลาย "พวกเราเป็นคนของรัฐ กินข้าวงานมั่นคงเหล็ก ต่อไปเวลาลงหลุมศพ จะเรียกว่า 'การสำรวจภาคสนาม' เรียกว่า 'การขุดค้นเพื่อช่วยเหลือโบราณวัตถุ'"
เขาหยุดชั่วครู่ แล้วเสริมอีกประโยค: "มีใบอนุญาตทำงาน เข้าใจไหม?"
ฝีเท้าของจางฉีหลินหยุดชะงักไปครึ่งวินาที ในที่สุดเขาก็หันขวับมามองหลินชิวเป็นครั้งแรก นับตั้งแต่เล่นละครเรื่องนี้
ตั้งแต่สารภาพตัวถูกจับ เข้าสู่องค์กรลึกลับนี้ จนถึงตอนนี้ถูกส่งตัวอย่างมีเกียรติ
ทุกย่างก้าว ล้วนเป็นไปตามที่หลินชิวคาดการณ์ไว้
"สำนักเก้ามังกรลม" จางฉีหลินพ่นสี่คำออกมา เสียงทุ้มต่ำ แฝงความสงสัย
เขายังคงไม่เข้าใจ ชื่อที่ฟังดูแปลกประหลาดนี้ แท้จริงแล้วหมายถึงอะไร
"หน่วยงานที่จัดการกับ 'ปัญหา' ที่เราเคยเจอมาก่อน" หลินชิวอธิบายสั้น ๆ "ต่อไป เธอจะรู้เอง"
คณะเดินทางมาถึงด้านนอกที่ทำการ รถยนต์สีดำพิเศษหลายคันรออยู่แล้ว
กัวจื่อมู่เปิดประตูรถให้ทั้งสองคนด้วยตนเอง