[ยุคปัจจุบัน มะเร็งมิใช่โรคร้ายที่คร่าชีวิตได้ร้อยเปอร์เซ็นต์อีกต่อไป เรามีเทคโนโลยีอันล้ำหน้า ทีมแพทย์ที่เชี่ยวชาญ ขอเพียงท่านมีประกันสักฉบับ หรือครอบครัวที่พร้อมสนับสนุน หรือแม้แต่ตัวท่านเอง...]
เฉินหวยอันปิดโทรทัศน์ลง ยิ้มอันขมขื่นพลางเอ่ยขึ้น "แต่ข้า...ไม่มีอะไรเลย"
หนังสือแจ้งอาการวิกฤตเมื่อวานก่อน แฟนสาววิ่งหนีไปเมื่อวาน ตัวเขาล่มสลายในวันนี้
เขาเป็นเพียงนักศึกษามหาวิทยาลัยที่เพิ่งเข้าเรียนปีหนึ่ง บิดามารดาเป็นเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า ไม่กี่ปีก่อนสิ้นชีพในเพลิงไหม้ป่าครั้งใหญ่ ถูกเผาเหลือแต่เถ้าถ่าน ทิ้งไว้เพียงเงินชดเชยที่ไม่สู้จะงดงามนัก
หลายปีมานี้ เฉินหวยอันก้าวผ่านความสูญเสียของบิดามารดาได้แล้ว และเลือกที่จะเผชิญชีวิตอย่างแข็งขัน อาศัยเงินชดเชยเหล่านั้น ประหยัดมัธยัสถ์ ประกอบกับงานพิเศษเล็ก ๆ น้อย ๆ การเรียนให้จบมหาวิทยาลัยจึงไม่ใช่ปัญหาใหญ่
ผลการเรียนของเขาพอใช้ได้ อย่างน้อยก็สอบติดมหาวิทยาลัยชั้นนำ ว่ากันว่าเมื่อจบแล้วยังมีการจัดสรรงานให้ คิดไปว่าถึงเงินเดือนจะน้อยหน่อยแต่ก็ยังพอมีชีวิตรอด ทว่าเมื่อวานก่อนไปโรงพยาบาลตรวจข้อเท้าที่ปวดร้าวเป็นประจำ กลับตรวจพบว่าเป็นมะเร็งระยะกลาง
รู้ตัวดีว่าไม่มีเงินรักษา เฉินหวยอันจึงตัดสินใจออกจากมหาวิทยาลัย เช่าบ้านอยู่หนึ่งปีแถวสวนสาธารณะชุ่มน้ำในเมือง วางแผนจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ที่นี่ ส่วนเมื่อสัญญาเช่าหมดอายุแล้วจะทำอย่างไรเมื่อไม่มีเงิน?
ฮ่า ๆ เขาคิดว่าตนเองคงอยู่ไม่ถึงเวลานั้น
เปิดโทรศัพท์เช็คยอดเงินในบัญชี เหลืออยู่สามหมื่นกว่า ๆ
"ค่ากินเดือนหนึ่งอย่างมากก็ห้าร้อยหกร้อย บวกกับค่าใช้จ่ายจิปาถะอื่น ๆ นับเป็นหนึ่งพัน หนึ่งปีต่อมาอย่างน้อยก็ยังเหลือสองหมื่น" เฉินหวยอันจ้องยอดเงินในบัญชีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ปี ๆ นี้เขาลำบากเกินไป นักศึกษาคนอื่นเที่ยวเตร่ทั่วนักศึกษา เขาไปทำงานพิเศษ นักศึกษาคนอื่นเล่นเกม เขาไปทำงานพิเศษ นักศึกษาคนอื่นจีบสาว... แฟนของเขากำลังนอกใจเขา
ช่วงเวลาที่เหลือ เขาจะใช้ชีวิตเพื่อตนเอง
เล่นเกม ดูซีรีส์ที่สะสมไว้หลายปี ถ้าร่างกายยังไหวก็จะไปทะเลสักครั้ง
[ติดตั้งเสร็จสิ้น]
[รีบมารับแฟนสาวอิเล็กทรอนิกส์ของคุณเลย!]
ปกติเวลาเห็นโฆษณาแบบนี้เด้งขึ้นมาบนโทรศัพท์ ปฏิกิริยาแรกของเฉินหวยอันคือเมินเฉยหรือไม่ก็ปัดทิ้ง
แต่วันนี้นิ้วของเขากลับหยุดนิ่ง
ไปที่หน้าจอหลักของโทรศัพท์ มีไอคอนแอปพลิเคชันใหม่โผล่ขึ้นมา เป็นภาพบุคคลสไตล์การ์ตูนจีนโบราณ
ดูเหมือนเด็กสาวคนหนึ่ง สวมชุดเขียวสะพายกระบี่ ชายผ้าโบยสะบัด
"เกมที่ติดตั้งมาเอง? ไม่ใช่ไวรัสอะไรหรอกนะ..."
เมื่อก่อนเจอสถานการณ์แบบนี้เขาจะลบทิ้งทันที พร้อมเปิดโปรแกรมจัดการความปลอดภัยสแกนซักหน่อย แต่วันนี้เขากลับอารมณ์ดีอยากดูซักหน่อยว่าเหล่าไวรัสซอฟต์แวร์พวกนี้มันเป็นมายังไง
ตอนนี้เขาไม่มีอะไรเลย ป่วยหนักใกล้ตาย คนเท้าเปล่าไม่กลัวคนใส่รองเท้า อีกอย่างที่ผ่านมาเขายุ่งกับการทำงานพิเศษและการเรียนมาโดยตลอด ไม่เคยเล่นเกมจริงจังสักที อยากลองมานานแล้ว
เปิดแอปพลิเคชัน หน้าจอดับลง มีกรอบข้อความเด้งขึ้นมา
[เกมนี้ให้ผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไปเท่านั้น การเริ่มเกมจะผูกพันกับตัวตนของคุณ บัญชีของคุณไม่สามารถลบหรือโอนให้ผู้อื่นได้ การเริ่มเกมถือว่ายอมรับข้อตกลงอันสุดขีดข้างต้น]
"เห้ย เองก็รู้ว่านี่มันข้อตกลงสุดขีดเหรอ?"
เฉินหวยอันเผยสีหน้าหมดคำพูด กดเริ่มเกม
ตอนนี้เขามั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วว่านี่คือซอฟต์แวร์ไวรัส
แล้วอีกฝ่ายจะทำอะไรเล่า? ขโมยข้อมูลส่วนตัว? บันทึกการแชท? ถ้ารู้ว่าเขาเป็นคนที่ป่วยมะเร็งระยะกลางแล้วไม่มีเงินรักษา คนที่อยู่เบื้องหลังแอปนี้คงไม่ถอนแอปตัวเองออกเองเลยหรือ?
[โปรดเลือกแฟนสาวอิเล็กทรอนิกส์ของคุณ!]
ภาพในเกมกลับประณีตงดงามอย่างไม่คาดคิด
แอปภายนอกดูเป็นการ์ตูนจีนโบราณ แต่พอเข้ามาข้างในกลับสมจริงมาก
ตรงหน้าแสดง 'แฟนสาวอิเล็กทรอนิกส์' กว่าสิบคนให้เฉินหวยอันเลือก เขายังสามารถมองเห็นข้อมูลพื้นฐานของ 'แฟนสาวอิเล็กทรอนิกส์' เหล่านี้ได้อีกด้วย อย่างเช่นตอนนี้ที่เฉินหวยอันอยู่บนหน้าจอเลือกคือ:
[คุณหนูใหญ่แก๊งค์ยากูซ่าเมืองนีออน: คิริชิมะ โคโตโกะ]
[อายุ: 22 ส่วนสูง: 158 ไซส์: 89, 55, 86]
จากโมเดลไลฟ์ทูดี ตัวละครนี้นับได้ว่ามีทรวดทรงเอวคอดสะโพกผาย สวมชุดกิโมโนก็ไม่อาจปิดบังหุ่นได้ และยังมีใบหน้าหวานใส มีฐานะเป็นคุณหนูใหญ่แก๊งค์ยากูซ่า เด็กสาวร่างเล็กหน้าอกโตที่มาพร้อมความแตกต่างแบบนี้ คงเป็นสเปกของชายหนุ่มหลายคน
เสียดายที่เป็นสาวผมทอง แล้วยังเป็นคนญี่ปุ่นอีก เฉินหวยอันไม่สนใจ
ดูตัวละครอื่น ๆ อีกสองสามตัว เขาพบว่าตัวละครเหล่านี้มาจากยุคสมัยที่แตกต่างกัน บางคนถึงขั้นไม่ได้อยู่บนโลกดาวเคราะห์ดวงนี้ด้วยซ้ำ เรียกได้ว่าจินตนาการสุดบรรเจิด ยังมีหุ่นยนต์สาวแปลงร่างได้อีกด้วย!
ในที่สุดสายตาของเฉินหวยอันก็หยุดลงที่หญิงสาวชุดเขียวคนหนึ่ง
[ศิษย์หญิงสำนักชิงหยุน: หลี่ชิงหราน]
[อายุ: 19 ส่วนสูง: 169 ไซส์: 90, 60, 91]
หลี่ชิงหรานผู้นี้ดูเหมือนจะเป็นตัวละครการ์ตูนบนไอคอนแอปพอดี เพียงแต่ตอนนี้มองดูแล้วมีมิติมากขึ้น ผิวขาวเนียน ใบหน้าเรียวงาม ผมยาวสีดำสลวยสยายอยู่ด้านหลัง สวมชุดเขียวสะพายกระบี่ ชายผ้าพลิ้วไหว ถึงไม่แต่งแต้มเครื่องสำอาง แต่ก็งดงามราวกับคนในภาพวาด สิ่งที่ทำให้เฉินหวยอันสะเทือนใจที่สุดคือดวงตาคู่นั้น เยือกเย็น ว่างเปล่า เจือร่องรอยของการแตกสลายและความหม่นหมอง ราวกับกำลังมองมาทางเขาผ่านหน้าจอ
"เฮ้ย! โรงงานลับ ๆ ใส่ส่วนผสมจัดเต็มขนาดนี้เลยเหรอ?"
เขาเริ่มสงสัยว่านี่มันไวรัสจริงหรือเปล่า
ทำไวรัสให้ละเอียดขนาดนี้ จะสอบเข้าปริญญาโทหรือว่าจะเรียนต่อปริญญาเอกกันแน่?!
เลือกเธอล่ะ
[ยืนยันการเลือก 'หลี่ชิงหราน' เป็นแฟนสาวอิเล็กทรอนิกส์ของคุณ?]
[โปรดทราบ! หลังจากเลือกแล้วไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้!]
[หากแฟนสาวอิเล็กทรอนิกส์ตาย คุณจะไม่สามารถชุบชีวิตนางได้ และนางจะหายไปตลอดกาล!]
"จริงจังขนาดนั้นเชียว?" เฉินหวยอันขมวดคิ้ว นึกได้ทีหลังว่านี่คงเป็นเจตนาของผู้พัฒนาเกม
เขาเกือบจะคาดเดาได้แล้วว่าเกมนี้จะหลอกเก็บเงินยังไง
ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงถอนตัวทันที แต่วันนี้เขากดยืนยันโดยตรง
[คุณมีอายุเหลืออีก 132 วัน]
ข้อความหนึ่งผ่านไป
ภาพขยายออก
เฉินหวยอันคิดว่าการเปิดเกมก็คงเป็นภาพคุณภาพต่ำ บวกกับโลกเซียนในหมู่บ้านมือใหม่เกิด จากนั้นก็กดเส้นทางอัตโนมัติทำเควสเรื่อยเปื่อย รับอุปกรณ์ สัตว์พาหนะ กดดันเจี้ยนอัตโนมัติ ตามแบบฉบับเกมมือถือเถื่อน ๆ ทั่วไป
แต่กลับไม่เป็นเช่นนั้น
ในภาพเป็นกระท่อมมุงจากที่ลมโกรกทุกด้าน สิ่งเดียวที่พอจะเรียกว่าเตียงได้คือเสื่อฟางที่ชุ่มไปด้วยน้ำฝน
เด็กสาวคนหนึ่งนุ่งผ้าขาดวิ่นหดตัวอยู่ที่มุมห้อง นางกอดเข่า ผมยาวสกปรกรุงรังบดบังใบหน้าไว้จนมองไม่เห็นชัด แขนและขาที่เปลือยเปล่ามีรอยฟกช้ำเขียวช้ำเป็นจ้ำ ๆ บาดแผลรูปตะขาบบนผิวขาวเนียนยิ่งเด่นชัดจนน่าตกใจ
"นี่คือหลี่ชิงหราน?" เฉินหวยอันงงงันไปหมด
เขาสังเกตเห็นใกล้ ๆ เสื่อฟางมีกระบี่หักเล่มหนึ่ง ใช่กระบี่ที่หลี่ชิงหรานถืออยู่ในหน้าตัวละครก่อนหน้านี้จริง ๆ
['หลี่ชิงหราน' อดอยากหนาวเหน็บ ร่างกายอ่อนแอลงเรื่อย ๆ]
['หลี่ชิงหราน' ได้รับผลกระทบจากพิษไฟ เจ็บปวดทรมานจนทนไม่ไหว]
['หลี่ชิงหราน' เหลืออายุอีกเพียงครึ่งชั่วยาม]
เมื่อข้อความสามบรรทัดนี้เด้งขึ้นมา เด็กสาวที่มุมห้องก็ส่งเสียงครางอย่างเจ็บปวดออกมาทันที
นางเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นดวงตาที่ว่างเปล่าแทบหมดความรู้สึกและริมฝีปากสีซีด
แม้จะเห็นเพียงครึ่งหน้า เฉินหวยอันก็ยืนยันได้ว่านี่คือตัวละครที่เขาเลือก
"ทำยังไงดี?"
ในใจเฉินหวยอันจู่ ๆ ก็เกิดความร้อนรนขึ้นมาอย่างประหลาด
สีหน้าและเสียงของตัวละครในเกมนี้สมจริงเกินไป รวมถึงเนื้อหนังที่พลิกออกมาจากบาดแผลก็ยังเหมือนมีชีวิต ทำให้เขาคิดโดยไม่รู้ตัวว่าหากไม่ลงมือทำอะไร พอเวลานับถอยหลังที่มุมขวาบนหมดลง เด็กสาวคนนี้คงตายจริง ๆ แน่นอน
ในขณะนั้นเอง ข้อความหนึ่งก็เด้งขึ้นมา:
[ติ๊ง! ซองแรกเพียง 6 หยวน แถมชุดตกแต่งบ้านสุดหรูแบบจำกัดเวลา ให้แฟนสาวอิเล็กทรอนิกส์ของคุณมีบ้านที่น่าอยู่!]
...
...
------ที่ฝากสมอง------
คำประกาศ: ทุกสิ่งในเรื่องนี้ล้วนเกิดขึ้นในโลกสมมติ หากมีความคล้ายคลึง ถือเป็นเรื่องบังเอิญล้วน ๆ! เนื้อหาในนิยายเป็นเพียงจินตนาการ โปรดอย่ายกไปเทียบกับความเป็นจริง และอย่าลอกเลียนแบบ! การอ่านหนังสือเล่มนี้ถือว่ายอมรับข้อตกลงข้างต้น
คลิก〈ยืนยัน〉เพื่อเริ่มการเดินทางสุดแฟนตาซีของคุณ
แถม ๆ ฝากเพิ่มบุ๊กมาร์กด้วยนะ~
คาแรคเตอร์นางเอก
เวอร์ชันการ์ตูน