ซ่งสืออันนั่งยอง ๆ อยู่ข้าง ๆ หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาถ่ายรูปส่งให้หลินฟาน “น่ารักไหม”
หลินฟานตอบกลับทันที “น่ารัก! พี่ไปคาเฟ่แมวมาเหรอครับ”
ซ่งสืออันส่งสติกเกอร์แสดงท่าทีลำพองใจกลับไป ระหว่างที่แมวสองตัวกำลังกินอาหาร เขาก็ลองหาข้อมูลที่ตั้งของร้านสัตว์เลี้ยงกับรายการบริการดูแลขน
ร้านสัตว์เลี้ยงแห่งนี้นอกจากบริการอาบน้ำตัดขนพื้นฐานแล้ว ยังมีสปาแมวและบำรุงขนอีกด้วย บริการครบครันไม่น้อยเลย
เขาเก็บชามอาหาร ใส่แมวสองตัวลงในกรงเดินทาง แล้วเรียกรถตรงไปร้านสัตว์เลี้ยง
พอไปถึงก็พบว่ายังเหลือเวลาอีกพักหนึ่งกว่าจะถึงเวลานัด ก่อนหน้ายังมีแมวกำลังอาบน้ำตัดขนอยู่
เขาหาโซฟาตรงมุมห้องนั่งลง วางกรงเดินทางสองใบไว้ข้างเท้า
หญิงสาวคนหนึ่งที่นั่งข้าง ๆ กำลังก้มหน้าจ้องโทรศัพท์ แสงจากหน้าจอส่องใบหน้าเธอที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น เสียงที่เปิดออกลำโพงไม่ดังนัก แต่หูของซ่งสืออันไวเกินกว่าจะไม่ได้ยิน
“ท่านผู้พิพากษา ข้าพเจ้าขอให้คณะผู้พิพากษาพิจารณาข้อเท็จจริงทั้งหมดของคดีนี้ใหม่อีกครั้ง มิใช่พิจารณาเพียงสามนาทีในช่วงเกิดเหตุ”
ทำไมเสียงนี้ถึงคุ้นหูนัก ซ่งสืออันเหลือบมองไปทางนั้นพอดีเห็นใบหน้าของตัวเองบนหน้าจอ
แว่นกรอบทอง สูทสีเทาเข้ม ยืนอยู่ตรงที่นั่งทนายฝ่ายจำเลยในศาล มองไปข้างหน้าอย่างไม่อ่อนข้อและไม่วางท่า
ให้ตายสิ บ่ายสองกว่าแล้ว ซีรีส์ “ผู้เห็นเหตุการณ์ที่มองไม่เห็น” อัปเดตมาได้สองชั่วโมงกว่าแล้ว
สองตอนของวันนี้เป็นฉากสำคัญที่ซูเหวินลี่ว่าความในศาลให้เด็กหนุ่มที่ถูกกลั่นแกล้ง