ไป๋ซือเหยามองซ่งสืออันที่ก้มหน้าก้มตาจดจ่อกับโทรศัพท์ รอยฟกช้ำบนใบหน้ายังเช็ดไม่หมด สวมชุดนักเรียนสีฟ้าขาวนั่งบนเก้าอี้ม้านั่งตัวเล็ก ดูเหมือนแมวน้อยตัวมอมแมมกำลังรอคนมาสงสาร
นางส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ "ถ้าอย่างนั้นข้าไปก่อนนะ อีกเดี๋ยวจะเปิดบัญชีย่อยไปสนับสนุนละครเรื่องใหม่ของเจ้า"
ซ่งสืออันไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง โบกมือให้สัญญาณ OK แก่นาง
ทันทีที่เริ่มฉายรอบปฐมทัศน์ คอมเมนต์ถล่มทลายเข้ามาทันที ข้อความ "ที่หนึ่ง" เต็มจอจนมองไม่เห็นแม้แต่ใบหน้าคน
ซ่งสืออันหรี่ตาหาฉากของตัวเองอยู่ตั้งนาน ฉากแรกก็มีบทของเมิ่งเจินแล้ว แต่ช่วงต้นๆ ยังเป็นการปูเรื่องของพระเอกนางเอก คอมเมนต์ก็มีแต่แฟนคลับแต่ละบ้านมารับตัวนักแสดงของตน
เพิ่งเริ่มฉายก็มีกระแสขนาดนี้ สมกับเป็นซีรีส์ระดับ S+
จนกระทั่งกล้องตัดไปที่ห้องทรงพระอักษร เมิ่งเจินปรากฏตัว
ร่างที่สวมชุดอีซ่าสีดำล้ำเดินออกมาจากด้านหลังเสาหินระเบียง แถบหนังคาดเอวปักทองรัดรอบเอวเพรียวบาง ไม้ปัดขนไก่วางพาดบนข้อพับแขนซ้าย
กล้องกวาดผ่านใบหน้าด้านข้างของเขา หยุดนิ่งอยู่ประมาณสามวินาที
วินาทีต่อมาคอมเมนต์ก็ท่วมจอทันที
"????!!!!"
"ไม่นะ บอกข้าที นี่ใคร!!"
"ใบหน้าหนึ่งตามด้วยอีกใบหน้าที่หล่อกว่า สุดยอด!!"
"นี่คนจริงหรือ ยุคนี้มีนักแสดงเอไอเยอะ แต่คนนี้ดูมีชีวิตชีวามาก สรุปคือใครถึงได้รูปงามขนาดนี้!"
"ในที่สุดก็มีคนเห็นสืออันของพวกเราแล้ว!"
"ข้าน้อยคิดว่าตัวเองกดผิดช่อง ข้าไม่ได้ดูซีรีส์หรอกหรือ ทำไมมาอยู่ในช่องอนิเมะได้!"