ซ่งสืออันจูงสุนัขสามตัวมาถึงสวนสาธารณะ ถึงได้รู้ว่าสนามหญ้าผืนนี้เป็นแหล่งพาสุนัขมาเดินเล่นเลยทีเดียว
สุนัขนานาพันธุ์วิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนานบนพื้นหญ้า เหล่าเจ้าของก็ยืนคุยกันเป็นกลุ่มสองกลุ่มสาม
เขาเพิ่งพาสุนัขสามตัวไปอยู่ใต้ร่มไม้ ก็มีพี่สาวชุดวอร์มคนหนึ่งเดินเข้ามา แล้วย่อตัวลูบหัวโกลเด้นรีทรีฟเวอร์
"โตวโต่วมาแล้วนี่นา" โกลเด้นรีทรีฟเวอร์กระดิกหางคลอเคลียขาเธอ แสดงว่าสนิทกันดีอยู่แล้ว
พี่สาวเงยหน้ามองคนที่จูงสายจูง พบว่าไม่ใช่เจ้าของสุนัขที่คุ้นหน้า แต่เป็นเด็กหนุ่มใส่หน้ากากอนามัย "เอ๊ะ น้องเป็นใครน่ะ"
"ผมมารับจ้างพาสุนัขเดินครับ" ซ่งสืออันตอบ
พี่สาวตาสว่าง ลุกขึ้นยืนแล้วมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า หมาพันธุ์ใหญ่สามตัว ฮัสกี้สองตัวกับโกลเด้นรีทรีฟเวอร์หนึ่งตัว อยู่ต่อหน้าเขาอย่างเรียบร้อย ไม่ซน ไม่ดึงสายจูง
ต้องรู้ว่าหมาสามตัวนี้ขึ้นชื่อลือชาในแถบนี้ว่าแรงล้นเหลือหลาย
ปกติแยกพาเดินทีละตัวยังลากคนจนแทบวิ่งตาม แต่หนุ่มคนนี้พาทีเดียวสามตัวยังคุมได้ "มีบริการแบบนี้ด้วยเหรอ น้องหมาสามตัวนี้แรงเหลือเกินน้องยังพาไหวอีก ขอติดต่อไว้ได้มั้ย ครั้งหน้าถ้าพี่ไม่มีเวลาจะติดต่อน้องได้ไหม"
ซ่งสืออันตาโต ล้วงมือถือออกมาเร็วกว่าพี่สาวอีก "ได้ครับ ไม่มีปัญหา"
พาสุนัขสามตัวเดินเล่นในสวนเป็นเวลาสองชั่วโมงเต็ม
ตอนนี้เขาเข้าใจลึกซึ้งแล้วว่าทำไมประกาศรับสมัครจึงเขียนว่า "กำลังมาก แรงเยอะ"