“ที่ไหนรับสมัครนักแสดงตัวประกอบบ้าง ให้ฉันไปแสดงสักสองสามวันได้ไหม”
“วางชานมแก้วนั้นลงก่อน! ฉันยอมจ่ายแพง ๆ ให้ส่งทางอากาศมาได้ไหม!”
“อาจารย์ซ่ง? ซ่งสืออันคนที่กำลังดังมากช่วงนี้น่ะเหรอ”
“[รูปภาพ] ได้ดื่มรสเดียวกันแล้ว!”
“ขอลิงก์หน่อย! หมายถึงฉากบู๊นี้หรือเปล่า เพิ่งเลื่อนผ่านเมื่อกี้เอง อันอันเท่สุด ๆ!”
“ให้ตายสิ! ทำไมแถวบ้านเราไม่มีร้านมี่ฉาจี้! เปิดสาขาทั่วประเทศได้ไหม! เมืองเล็ก ๆ ไม่คู่ควรหรือไง!”
“@บัญชีทางการร้านมี่ฉาจี้ เห็นหรือยัง พี่สาวของพวกเราพูดแล้ว รีบเปิดสาขาเลย!”
“[รูปภาพ] พวกคุณมือไวกันขนาดนี้เลยเหรอ ปิดรับสั่งชานมออนไลน์แล้ว บอกว่าทำไม่ทัน”
สำนักงานใหญ่ร้านมี่ฉาจี้เห็นโชคลาภก้อนโตตกลงมาจากฟ้าอย่างไม่ทันตั้งตัว จึงรีบส่งคนไปติดต่อซิงเฉินเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ในที่สุด! รอมาตั้งนาน คราวนี้ก็ถึงตาพวกเขาแล้ว!
จี้ซูเหยามองอันดับค้นหายอดนิยมที่พุ่งขึ้นมาแล้วปวดหัวอย่างหนัก ยังดีที่ก่อนหน้านี้ไม่ได้รับงานโฆษณาให้แบรนด์คู่แข่ง
ถ้าจำไม่ผิด ร้านมี่ฉาจี้เป็นแบรนด์ที่เพิ่งเกิดขึ้นในช่วงสองปีนี้ ไม่ว่าจะเรื่องราคาหรือรสชาติ เมื่อเทียบกับแบรนด์เก่า ๆ ก็สู้ไม่ได้ ทำให้วนเวียนอยู่แค่ระดับกลางมาโดยตลอด ขาดอีกเพียงนิดเดียวก็จะก้าวขึ้นไปอยู่ระดับแนวหน้าได้แล้ว
เขากำลังจะส่งข้อความหาซ่งสืออัน โทรศัพท์ของท่านประธานเฉินก็โทรเข้ามาพอดี เขารีบรับสาย “ท่านประธานเฉิน!”
“มาที่ห้องทำงานฉันหน่อย” เสียงของเสิ่นลิ่งซูดังออกมาจากปลายสาย
จี้ซูเหยาวางสายแล้วรีบมุ่งหน้าไปบริษัท เขาเคาะประตูห้องทำงาน ไม่นานก็มีเสียงตอบจากข้างในว่า “เชิญเข้ามา”