ซ่งสืออันมองส่งรถหลายคันที่ทยอยแล่นออกจากปากทางเข้าหมู่บ้าน ฝุ่นฟุ้งกระจายเป็นสาย
เขาไปส่งหลินฟานที่สถานีรถไฟความเร็วสูง ก่อนกลับบ้านอย่างเบิกบาน เริ่มต้นวันหยุดรอบใหม่
หลังรายการวาไรตี้จบก็เหลืออีกสามสี่วันจะถึงปีใหม่แล้ว เพราะต้องถ่ายทำรายการ เขาจึงพลาดการโปรโมตภาพยนตร์เรื่องผู้ชนะอันดับหนึ่งไปทั้งหมด
แต่ก็ไม่ได้ทำให้กระแสของหนังเรื่องนี้ลดลงเลย ตรงกันข้าม ยอดจองตั๋วล่วงหน้าทะลุหนึ่งพันล้าน สูงที่สุดในรอบหลายปี ความคาดหวังพุ่งถึงขีดสุด
ตอนนับถอยหลังเข้าสู่ปีใหม่ ซ่งสืออันโพสต์ข้อความบนเวยปั๋วตรงเวลาเป๊ะว่า “สวัสดีปีใหม่ แล้วพบกันพรุ่งนี้นะทุกคน” เพียงไม่กี่วินาทียอดกดถูกใจก็ทะลุหมื่น
คอมเมนต์เต็มไปด้วยบรรยากาศชื่นมื่น
“อันอัน สวัสดีปีใหม่นะ!”
“ตั้งตารอรอบปฐมทัศน์พรุ่งนี้เลย!”
“ตั๋วฝั่งเราขายหมดแล้ว! เพิ่มรอบฉายก็ยังแย่งไม่ทัน!”
“ฉันไปนั่งดูบนพื้นได้ไหม หมดหนทางจริง ๆ แล้ว……”
หลายวันก่อนซ่งสืออันให้หลินฟานช่วยจองตั๋ว หลินฟานเปิดอุปกรณ์สามเครื่องจองพร้อมกัน จนได้ตั๋วมาสามใบ
พอกินข้าวเสร็จ เขาก็พาคุณพ่อกับคุณแม่ซ่งรีบไปโรงหนังในอำเภอ
ซ่งสืออันมองโรงหนังที่แน่นขนัด ทั้งล็อบบี้เบียดเสียดจนแทบหันตัวไม่ได้ นี่คือช่วงหนังตรุษจีนจริง ๆ เหรอ คนเยอะขนาดนี้เลย!
“ลูกเอ๊ย คนเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?” คุณพ่อซ่งเดินตามหลังเขามาด้วยท่าทางประหม่าเล็กน้อย
“ก็ไม่เท่าไรหรอกครับ ช่วงตรุษจีนมีหนังเยอะ คนก็เยอะตามไปด้วย” ซ่งสืออันพาพวกเขาไปยังบริเวณนั่งรอ “ผมไปซื้อเครื่องดื่มมาให้”