คืนนั้นซ่งสืออันเอนกายบนเตียงแล้วเปิดบทละครฉากกระโดดตึกที่ต้องถ่ายทำพรุ่งนี้ดูอีกครั้ง เขากำลังคิดอยู่ว่าท่าไหนถึงจะสมบูรณ์แบบที่สุด จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ของเจียงเหย่อดังขึ้น
ริงโทนเป็นเพลงเกิร์ลกรุปเกาหลีที่หวานเกินพิกัด
หัวของซ่งสืออันหันขวับไป เป็นเรื่องแปลกมาก มาอยู่หอพักนี้เดือนกว่าแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ยินผู้หญิงโทรหาเจียงเหย่อ
มาสคอต 'แม่ฉันรู้แค่ส่งเงินไม่สนใจฉัน' ของหมอนั่นกำลังจะพังแล้วหรือไง
ฉือสวินนอนหมอบกับโต๊ะจัดเรียงข้าวของของสวี่เช่อ หางตามองเห็นดวงตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นของซ่งสืออัน จึงชะโงกเข้ามากระซิบถามว่า "ดูอะไรอยู่เนี่ย"
ซ่งสืออันเชิดคางไปทางเจียงเหย่อ สายตาสื่อความหมายว่า "รีบบอกมาสิว่าเกิดอะไรขึ้น"
ฉือสวินเข้าใจทันที ลดเสียงลงว่า "จะทำให้คุณผิดหวังแล้วล่ะ นั่นน้องสาวของเจียงเหย่อ จะโทรหาเขาเป็นครั้งคราวน่ะ"
ซ่งสืออันชะงักไป เจียงเหย่อมีน้องสาวด้วยเหรอ ไม่เคยได้ยินเขาพูดถึงเลย
เจียงเหย่อวางสาย เอนหลังพิงพนักเก้าอี้แล้วถอนหายใจยาว "ยอมจริง ๆ ยัยน้องสาวฉันสอบประจำเดือนคะแนนตก จะให้ฉันติวหนังสือให้"
ฉือสวินดันแว่น "นายเป็นพี่ชายจะไม่ไปติวให้ได้ไง แต่น้องสาวนายอยู่โรงเรียนมัธยมในเครือจิ่งเฉินไม่ใช่เหรอ ต่อให้ยังไงก็ต้องเป็นนักเรียนหัวกะทิสิ ทำไมต้องติวด้วย"
"นายยังไม่รู้อีกเหรอ ตอนนี้การแข่งขันสูงจะตาย" เจียงเหย่อลูบผมแดงของตัวเอง "เพิ่งเปิดเทอมไม่นาน ในห้องมีแต่พวกเรียนเก่งทั้งนั้น ก่อนหน้านี้ตอนมัธยมต้นเธออยู่ท็อปสามของชั้น ตอนนี้รั้งท้ายเลย ฉันบอกหาครูสอนพิเศษให้ก็ได้ แต่เธอยืนกรานให้ฉันไป บอกฉันอธิบายชัดกว่าครู"