บทที่ 26 เขาอยู่คณะไหนกันนะ?
หลินเจียเจียเต็มไปด้วยความอยากรู้ จนอดขมวดคิ้วถามไม่ได้
“พวกเธอสองคนพูดถึงเซิ่นซิงไป๋กันอยู่ได้ เขาดีขนาดนั้นเลยเหรอ?
เพิ่งเปิดเทอมก็เจอเขาแค่ครั้งเดียวเอง ถึงกับช่วยเขาขนาดนี้ ทั้งรายงานความคืบหน้า ทั้งส่งรูปให้ จำเป็นขนาดนั้นเชียว?”
หลินจือเซี่ยได้ยินแล้วก็สนอกสนใจขึ้นมาทันที รีบขยับเข้ามาแนะนำเขาอย่างตื่นเต้น
“คุณหนู เธอยังไม่เคยเห็นตัวจริงน่ะสิ หน้าตาเขานี่หล่อจนฟ้าถล่มเลยนะ หล่อสุด ๆ
แถมยังดูสะอาดสะอ้าน อ่อนโยนอีกต่างหาก ถ้าเธอได้เห็นตัวจริง รับรองว่าเต็มใจช่วยเขาทำงานแน่!”
พอได้ยินเช่นนั้น หลินเจียเจียก็หัวเราะเยาะทันที สีหน้าไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง
เธอเกิดมาในครอบครัวฐานะดี เติบโตในแวดวงไฮโซ ตั้งแต่เด็กก็เห็นคุณชายหน้าตาดีแถมร่ำรวยมานับไม่ถ้วน
เห็นจนชินตาไปนานแล้ว จึงคิดว่าทั้งสองคนคงไม่เคยพบเห็นโลกกว้าง ถึงได้รู้สึกว่าอีกฝ่ายโดดเด่นเป็นพิเศษ
เธอเชิดคางขึ้นเล็กน้อย ยังคงวางท่าหยิ่งยโสเหมือนเดิม แล้วเบะปากพูดว่า
“ฉันว่าพวกเธอนั่นแหละที่ไม่ค่อยได้เห็นอะไรดี ๆ ผู้ชายหน้าตาดีมีเยอะแยะไป
คงไม่เคยเจอหนุ่มหล่อตัวจริงสินะ ถึงได้ยกยอเขาซะสูงขนาดนั้น”
หลินจือเซี่ยกับสวี่ชูเหยาสบตากัน แต่ไม่ได้โต้เถียงอะไร แค่รอโอกาสในวันหน้า
จะได้พาเธอไปเห็นกับตาว่าความหล่อกระแทกใจเป็นยังไง แล้วค่อยดูกันว่าเธอจะยังปากแข็งอยู่ไหม
พริบตาเดียวก็ถึงวันเสาร์ บรรยากาศในมหาวิทยาลัยช่วงสุดสัปดาห์ยังคงคึกคักเช่นเดิม