บทที่ 23 คนคนนี้เป็นอะไรกันแน่?
เพื่อนร่วมทีมที่อยู่ข้างกายเขาเดินเข้ามาหยอกล้อ
“เป็นอะไรไป พี่เหยียน? เล่นไม่สะใจเหรอ?
ปกติเวลาเล่นจับคู่เจอแต่มือใหม่กาก ๆ ยิงรัวฆ่าไปสักสองสามเกม อารมณ์ก็น่าจะดีไม่ใช่เหรอ?
ทำไมทำหน้าบูดแบบนั้นล่ะ หรือว่าแพ้มา?”
เพื่อนร่วมทีมอีกคนรีบหัวเราะเยาะแทรกขึ้นมา
“พูดอะไรตลก ๆ! ฟูจิ่งเหยินเป็นใครกัน?
เชียวเชินอันดับต้น ๆ ของเซิร์ฟเวอร์เรา ฝีมือระดับแนวหน้าก็วางอยู่ตรงนี้
จะเล่นพลาดจนแพ้ได้ยังไง?”
สิ้นเสียง ฟูจิ่งเหยินเพียงเม้มปากบาง ๆ อย่างเฉยชา ไม่พูดอะไรสักคำ
รอบข้างเงียบกริบในทันที รอยยิ้มบนใบหน้าทุกคนแข็งค้าง
พากันเบิกตากว้าง สีหน้าเหลือเชื่อสุดขีด
“ไม่จริงน่า? แพ้จริง ๆ เหรอ?”
“ใครกดนายอยู่หมัดได้? เทพรุ่นเก๋าจากทีมอื่นเหรอ? หรือพวกอดีตโปรที่แขวนรองเท้าไปแล้ว?”
มีคนทยอยเอ่ยชื่อยอดฝีมือในวงการออกมา ยิ่งพูดยิ่งเกินจริง
ฟูจิ่งเหยินส่ายหน้าเบา ๆ น้ำเสียงหนักแน่นช้า ๆ
“ไม่ใช่สักคน ดูจากการเดินตำแหน่ง การคาดการณ์ และจังหวะลงมือแล้ว แนวทางการเล่นไม่คุ้นเลย น่าจะเป็นมือใหม่”
“มือใหม่?!”
เพื่อนร่วมทีมเบิกตากันทั้งกลุ่ม พากันแตกตื่นขึ้นมาทันที
“มือใหม่ที่เล่นจนเชียวเชินอย่างนายพังได้เนี่ยนะ? เว่อร์เกินไปแล้ว! ไอดีอะไร?
รีบส่งข้อมูลมาเลย เดี๋ยวฉันไปเพิ่มเพื่อนแล้วสืบประวัติให้รู้เรื่อง!”
“ต้องรีบสืบให้ชัด! ถ้ามีมือใหม่อัจฉริยะแบบนี้จริง ๆ
รีบดึงเข้าทีมเราก่อน พลังโดยรวมของทีมจะเพิ่มขึ้นอีกระดับเลยนะ!”
ฟูจิ่งเหยินเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้ารับ
“ฉันจำไอดีเธอไว้แล้ว ไว้จะคอยตามดู แล้วเข้าไปคุยกับเธอเอง”
หลายวันต่อมา ฟูจิ่งเหยินตามหาบัญชีชื่อ “ทุกวันต้องกินให้อิ่ม” เจอ แล้วส่งคำขอเป็นเพื่อนกับข้อความส่วนตัวไปหลายครั้ง
แต่ข้อความที่ส่งไปแล้วข้อความเล่าก็เงียบหาย ราวกับหินจมทะเล
ซูหนิงหนิงขี้เกียจอ่านข้อความส่วนตัวในเกมอยู่แล้ว