บทที่ 124 เพราะฉะนั้น พวกคุณอยากพูดอะไรกันแน่?
หลังจากตั้งชื่อทีมอย่างเป็นทางการว่า “ทีมเถาเที่ย” โค้ชหานก็เริ่มวางแผนตารางการแข่งขันในระยะต่อไปให้ทุกคน
ซูหนิงหนิงรับผิดชอบแค่ลงแข่ง ส่วนเรื่องอื่น ๆ ยกให้โค้ชหานจัดการทั้งหมด ในสายตาเธอ เชื่อมือให้ผู้เชี่ยวชาญจัดการย่อมไม่ผิดแน่
โค้ชหานพอใจอย่างยิ่ง
แม้ตอนนี้เขาจะเป็นโค้ชระดับสองของเทียนเฉินอีสปอร์ต แต่ในทีมสองก็แทบไม่มีสิทธิ์มีเสียง
อีสปอร์ตไม่ใช่ธุรกิจหลักของกลุ่มบริษัทจี้ ผู้บริหารระดับสูงจึงไม่ค่อยสนใจพวกเขา ก่อนหน้านี้ก็แค่ตอนซูหนิงหนิงยังอยู่เท่านั้นที่ทางเบื้องบนให้ความสนใจอยู่บ้าง พอซูหนิงหนิงจากไป พวกเขาก็กลับมาเป็นเด็กกำพร้าไร้แม่อีกครั้ง
ทุกอย่างต้องฟัง “แม่เลี้ยง” แล้ว
ตอนนี้การได้รับมอบหมายให้ดูแลทีมเล็ก ๆ ที่เพิ่งเริ่มต้นนี้ แม้สมาชิกจะมีไม่มาก แต่กลับทำให้เขาได้สัมผัสความกระตือรือร้นเต็มเปี่ยมเหมือนตอนเพิ่งก้าวเข้าสู่วงการอีสปอร์ตอีกครั้ง
ในใจของเขาเต็มไปด้วยความคาดหวังอย่างจริงใจต่ออนาคตของทีมหน้าใหม่นี้
ตอนกลางคืน เซิ่นซิงไป๋กลับจากทำงาน ได้ยินซูหนิงหนิงเล่าเรื่องตั้งทีม ก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะแสดงท่าทีสนับสนุนเต็มที่
เขายังเห็นด้วยกับชื่อทีมของพวกเธอด้วย
“ชื่อดีนะ เหมาะกับคุณมาก ผมยังเป็นสปอนเซอร์ให้พวกคุณได้ด้วย” เขาพูดยิ้ม ๆ
“ถือโอกาสร่วมลงทุนด้วยเลยก็ได้ ต่อไปค่าแข่งกับเงินเดือนของพวกคุณ ผมออกให้เอง ช่วงนี้ธุรกิจกำลังไปได้ดี ลงทุนกับทีมที่ต้องเป็นม้ามืดทีมนี้ ผลตอบแทนคงไม่เลวแน่”
ซูหนิงหนิงพยักหน้าหงึก ๆ เห็นด้วย ชมไม่หยุดว่าเซิ่นซิงไป๋มีวิสัยทัศน์