ตอนที่ 117 พ่อเคยคิดไหมว่าจะตรวจดีเอ็นเอพ่อลูกระหว่างตัวเองกับเซิ่นซิงไป๋ด้วยเหมือนกัน?
ขณะที่ทั้งสองคนยังยืนกรานไม่ยอมลงให้กัน บรรยากาศในห้องรับแขกก็ตึงเครียดจนแทบระเบิด จู่ ๆ ก็มีเสียงเปิดประตูดังมาจากตรงโถงทางเข้า
จี้ชิงหยวนกลับมาแล้ว ถึงปีหน้าเธอจะต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัย แต่เกรดดีเสียอย่าง ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนจึงยังใช้ชีวิตกิน ๆ เที่ยว ๆ เล่น ๆ อยู่ทุกวัน
วันนี้เธอเพิ่งเที่ยวเล่นกับเพื่อนเสร็จ พอก้าวเข้าบ้านก็ถูกบรรยากาศอึมครึมจนแทบหายใจไม่ออกทำให้ตกใจ ฝีเท้าชะงักกึกทันที
ในความทรงจำของเธอ พ่อเป็นคนเข้มงวดกับคนอื่น แต่กับแม่กลับอ่อนโยนและตามใจมาตลอด หลายปีมานี้อย่าว่าแต่โมโหเลย
แม้แต่คำพูดรุนแรงสักคำก็ไม่เคยพูดกับแม่
แต่ตอนนี้หน้าพ่อเขียวคล้ำทั่วทั้งหน้า รัศมีความโกรธแผ่ซ่านจนน่าหวาดหวั่น ส่วนแม่ตาแดงก่ำ น้ำตานองหน้า
ดูราวกับได้รับความอยุติธรรมอย่างใหญ่หลวง เห็นได้ชัดว่าเพิ่งถูกพ่อดุด่าอย่างหนักมา
หัวใจจี้ชิงหยวนกระตุกวูบ เธอรีบเดินเข้าไป สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวลแล้วเอ่ยถามว่า
“พ่อคะ แม่คะ เป็นอะไรไปคะ? เกิดอะไรขึ้นกันแน่ อยู่ดี ๆ ทำไมถึงทะเลาะกันขนาดนี้?”
พ่อตระกูลจี้มองลูกสาวคนเล็กที่จู่ ๆ ก็กลับมา หลับตาลงช้า ๆ นิ้วมือกดนวดหว่างคิ้วอย่างแรง ในใจเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า
เดิมทีเขาคิดจะจัดการเรื่องนี้เป็นการส่วนตัว ไม่อยากให้ลูก ๆ ต้องเข้ามาพัวพันกับเรื่องวุ่นวายไร้สาระนี้
แต่ตอนนี้เรื่องถูกเปิดเผยต่อหน้าทุกคนแล้ว กระดาษย่อมห่อไฟไม่มิด เรื่องนี้ต้องพูดให้ชัดเจนและจัดการให้สิ้นซาก
เขาเงยหน้ามองจี้ชิงหยวน น้ำเสียงแหบพร่า ปิดบังความเหนื่อยล้าไว้ไม่มิด “ดูเอาเองสิว่าแม่เธอทำเรื่องอะไรไว้!”
จี้ชิงหยวนก้มลงเก็บรายงานการตรวจดีเอ็นเอพ่อลูกบนพื้น สายตากวาดผ่านบรรทัดสรุป ใบหน้าซีดเผือดไปทันที