บทที่ 49 เมาแล้วก่อเรื่อง
ซูหนิงหนิงหันไปเล่าเรื่องหลินเจียเจียให้เซิ่นซิงไป๋ฟังทันที น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรู้สึกสะท้อนใจ “ปีหน้าพวกเขาสองคนก็จะแต่งงานกันแล้วนะ”
เซิ่นซิงไป๋ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเงียบลง
คนอื่นกำลังจะก้าวเข้าสู่ชีวิตคู่กันแล้ว แต่ตัวเขาเองยังจีบคนที่ชอบไม่ติดเลยด้วยซ้ำ
พอเอามาเทียบกันแบบนี้ เขาก็อดคิดไม่ได้ว่าตัวเองควรเร่งมือขึ้นอีกหน่อยหรือเปล่า
ซูหนิงหนิงไม่ทันสังเกตความปั่นป่วนในใจเขา ยังคงพูดเรื่องของตัวเองต่อไป
ทั้งสองคนจึงค่อย ๆ เดินไปยังร้านขายอาหารยามดึกด้วยกัน
เซิ่นซิงไป๋พาซูหนิงหนิงไปนั่งตรงมุมหนึ่ง เพิ่งสั่งอาหารเสร็จ เสียงเอะอะโวยวายก็ดังมาจากโต๊ะข้าง ๆ
ชายร่างใหญ่หลายคนเมาจนไม่ได้สติ ล้อมรอบผู้หญิงที่โต๊ะข้าง ๆ แล้วคุกคามตามอำเภอใจ พูดจาลวนลามจนฟังไม่เข้าหู
พวกผู้หญิงหน้าซีดเผือดด้วยความตกใจ พากันหลบหลีกไม่หยุด
เซิ่นซิงไป๋ขมวดคิ้ว หยิบโทรศัพท์ออกมาแจ้งตำรวจ แล้วรอให้ตำรวจมาจัดการ
แต่ก่อนที่ตำรวจจะมาถึง พวกขี้เมาก็เมาหนักจนยิ่งกำเริบเสิบสาน ถึงขั้นยื่นมือไปลวนลามผู้หญิงเหล่านั้น
เจ้าของร้านเห็นดังนั้นก็รีบเข้าไปห้ามปราม แต่กลับถูกชายร่างใหญ่ที่เป็นหัวโจกเตะกระเด็นอย่างแรง
เขาร่วงลงไปกระแทกพื้นอย่างหนัก นอนอยู่นานก็ลุกไม่ขึ้น
ลูกค้าจิตใจดีอีกหลายคนเข้าไปช่วย แต่ก็ถูกชายร่างใหญ่หน้าตาน่ากลัวพวกนั้นเตะล้มลงทีละคน
ชั่วขณะนั้น ทั้งร้านเต็มไปด้วยเสียงกรีดร้องและความโกลาหล ทุกคนตกใจจนพากันหลบหนี กลัวจะโดนลูกหลง