“ได้ยินว่าบ้านโจวเป็นคนปล่อยข่าวเอง แบบนี้คงไม่ผิดแน่!”
“โธ่เอ๊ย ดูไม่ออกเลยนะว่าเสี่ยวหม่านจะเป็นเด็กใจกล้าขนาดนั้น!”
พอมีคนเห็นด้วย ก็มีคนคัดค้าน “ฉันว่ามันฟังดูแปลก ๆ นะ ซูเสี่ยวหม่านเจ้าเล่ห์จะตาย จะทำเรื่องโง่ ๆ แบบนั้นได้ยังไง?”
“ใช่ ฉันว่าเป็นข่าวลือที่บ้านโจวแต่งขึ้นมากกว่า เห็นคนอื่นได้สินสอดตั้ง 800 หยวน คงอิจฉาจนทนไม่ไหว”
หลี่กุ้ยอิงแย้งว่า “ไม่มีควันย่อมไม่มีไฟ ฉันสงสัยมานานแล้ว ตอนเสี่ยวหม่านยังเด็กก็ชอบเล่นกับลูกชายบ้านโจว
จำได้ไหม หลังโจวหย่งคังเข้ามหาวิทยาลัย พี่สะใภ้บ้านโจวเคยบอกว่าเขาคบกับสาวในเมือง
ตอนนั้นซูเสี่ยวหม่านทำท่าเหมือนถูกกระทบกระเทือนใจ ไม่นานก็พลัดตกแม่น้ำ!”
“เอ๊ะ พอเธอพูดแบบนี้ ก็เหมือนจะเป็นอย่างนั้นจริง ๆ ซูเสี่ยวหม่านต้องกระโดดแม่น้ำเพราะเรื่องนั้นแน่!
เธอกระโดดลงไปเอง ไม่ได้พลัดตกโดยอุบัติเหตุ!”
“.........”
หลี่กุ้ยอิงเห็นทุกคนพูดคุยกันเสียงดัง ก็พอใจไม่น้อย
วันนี้เธอตั้งใจชี้นำให้คนปล่อยข่าวพวกนี้ จุดประสงค์ก็เพื่อทำลายชื่อเสียงของซูเสี่ยวหม่าน และฉวยโอกาสทำลายงานแต่งระหว่างซูเสี่ยวหม่านกับตำรวจหนุ่มคนนั้นด้วย
พี่ชายใหญ่ของเธอ หลี่ต้าขุย ได้เงินก้อนโตมา เพื่อให้เธอช่วยขัดขวางการแต่งงานของซูเสี่ยวหม่าน
หลี่กุ้ยอิงเองก็ได้เงินส่วนแบ่ง 500 หยวน เธอเป็นสะใภ้หมู่บ้านต้ากั่งอยู่แล้ว การปล่อยข่าวจึงง่ายดาย
หลี่กุ้ยอิงมองฟู่จิ่งสุยที่ก้าวช้าลงอย่างเห็นได้ชัด แล้วคลี่ยิ้มอย่างมีความสุข