ซูเสี่ยวหม่านปั่นจักรยานไปตามถนนดินในชนบท ความเร็วไม่ได้มากนัก
ฟู่จิ่งสุยก้าวขายาว ๆ ตามมา ไม่นานก็ไล่ทันซูเสี่ยวหม่านได้อย่างง่ายดาย
เมื่อเห็นจักรยานผู้หญิงที่ซูเสี่ยวหม่านกำลังขี่ ฟู่จิ่งสุยก็อดสงสัยไม่ได้ เท่าที่เขารู้ รถแบบนี้พบเห็นได้ยากมากในประเทศจีน รุ่นที่ผลิตกันเป็นหลักในประเทศตอนนี้ไม่ใช่แบบนี้
“ซูเสี่ยวหม่าน รถของเธอมาจากไหน?”
ซูเสี่ยวหม่านกำลังบ่นในใจว่าถนนดินขี่ลำบากอยู่พอดี จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงซักถามดังขึ้นข้างหู
ซูเสี่ยวหม่านรีบจะเข้าอำเภออยู่แล้ว พอถูกขัดจังหวะ แถมในใจก็มีพิรุธอยู่ก่อน จึงตอบว่า “คุณยุ่งเรื่องของฉันมากไปหน่อยหรือเปล่า?”
น้ำเสียงของซูเสี่ยวหม่านไม่ค่อยดีนัก เธอเร่งความเร็วขึ้นเพื่อสลัดฟู่จิ่งสุยให้หลุด
ฟู่จิ่งสุยเห็นซูเสี่ยวหม่านไม่ยอมตอบ ก็ยิ่งสงสัย “เฮ้ ซูเสี่ยวหม่าน รถคันนี้ของเธอคงไม่ได้มีที่มาที่ไปไม่ชอบมาพากลหรอกนะ?”
ตอนนี้ซูเสี่ยวหม่านไม่เห็นว่าหน้าตาของฟู่จิ่งสุยหล่อเหลาอีกต่อไปแล้ว “แล้วคุณกับลุงถานเป็นอะไรกัน?”
ฟู่จิ่งสุย: “.........”
ฟู่จิ่งสุยหรี่ตาลงเล็กน้อย “เธอรู้อะไรบ้าง?”
ซูเสี่ยวหม่านหยุดรถ วางเท้าข้างหนึ่งแตะพื้น “ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น และก็ไม่อยากรู้ด้วยว่าคุณกับลุงถานเกี่ยวข้องกันยังไง คุณก็ไม่จำเป็นต้องรู้เหมือนกันว่าฉันซื้อรถมาจากไหน”
ซูเสี่ยวหม่านกะระยะห่างให้ดู “เราสองคนรักษาระยะห่างกันไว้ดีไหม?”
ฟู่จิ่งสุย: “.........”
นี่เป็นครั้งแรกที่ฟู่จิ่งสุยได้ยินว่ามีผู้หญิงไม่อยากตีสนิทกับเขา