ปากแจ๋วแล้วไง ฉันเข้าสังคมเก่งขั้นเทพ

ตอนที่ 11 ปากจ้อแล้วไง? ฉันน่ะเข้าสังคมเก่งขั้นเทพ

6 นาที· 1.4K คำ

ซูเสี่ยวหม่านเห็นเด็ก ๆ ไม่มีใครขยับ จึงหยิบถุงลูกอมนมบนเตียงเตาอุ่นขึ้นมา แล้วหยิบแจกเด็ก ๆ คนละกำมือ

ซูเสี่ยวหม่านหาเงินได้ไม่น้อยตอนอยู่ยุคปัจจุบัน จนติดนิสัยใช้จ่ายมือเติบ พอมาถึงยุคนี้ นิสัยชอบใช้เงินก็ยังไม่เปลี่ยน

บ้านพี่สามซูมีลูกสามคน เป็นชายสองหญิงหนึ่ง นอกจากซูอวี้ซินที่อายุ 14 ปีแล้ว ยังมีซูหงเวยอายุ 11 ปี และซูหงซีอายุ 6 ปี

พี่สี่ซูมีลูกสองคน เป็นชายหนึ่งหญิงหนึ่ง คนโตซูหงหลินอายุ 8 ปี ส่วนคนเล็กซูอวี้เจียวอายุ 5 ปี

บ้านพี่ห้าซูมีลูกชายหนึ่งคนและลูกสาวหนึ่งคน คนโตซูอวี้ฮวาอายุ 3 ปี ส่วนคนเล็กซูหงรุ่ยอายุ 8 เดือน

ตระกูลซูมีสมาชิกมากมาย แม้จะแยกบ้านกันแล้ว แต่ก็สร้างบ้านไว้หลายหลัง เพียงแค่กินข้าวและทำงานร่วมกัน ส่วนที่พักอาศัยสร้างแยกกัน

แต่ทั้งหมดก็ยังอยู่ในบริเวณลานบ้านเดียวกัน

ซูอวี้ซินโตแล้ว เธอมองลูกอมนมกระต่ายขาวในมือ ก่อนเอ่ยว่า “ขอบคุณค่ะ อาเล็ก!”

ซูเสี่ยวหม่านไม่สนใจสายตาประหลาดใจของซูอวี้ซิน แล้วแจกขนมให้เด็ก ๆ ที่เหลือต่อ

ซูอวี้เจียวรออยู่ก่อนแล้ว เธอยื่นมือเล็ก ๆ ดำปื๋อทั้งสองข้างออกมา รอซูเสี่ยวหม่านแจกขนมให้ “อาเล็ก ของหนูค่ะ”

พอเห็นว่ามือเล็ก ๆ ใส่ขนมไม่หมด เธอก็ร้อนใจขึ้นมา “อาเล็ก มือหนูเล็ก อาเล็กใส่ที่เหลือลงกระเป๋าให้หนูนะคะ!”

ซูเสี่ยวหม่านเห็นหลานสาวช่างเอาใจคน ก็ยิ้มอย่างเอ็นดู “อวี้เจียวไม่ต้องรีบ อาเล็กจะใส่ที่เหลือลงกระเป๋าให้นะ แต่ลูกอมนมกินทีละเยอะ ๆ ไม่ได้นะ เดี๋ยวฟันผุเอา!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป