ปากแจ๋วแล้วไง ฉันเข้าสังคมเก่งขั้นเทพ

ตอนที่ 125 เธอชื่อถงอวี๋หว่านจริงหรือ

6 นาที· 1.4K คำ

ซูต้าเฉียงมองแม่หมูแต่ละตัวที่หนักกว่า 100 กิโลกรัม แล้วก็อดยิ้มไม่ได้

“นักบัญชีหลิวพูดถูก ยังมีแม่หมูอีกนะ ถ้านับรวมตัวที่หมู่บ้านเรามีอยู่ ก็เป็นหกตัวแล้ว”

ชาวบ้านกับหัวหน้าหน่วยย่อยต่างก็มีความสุขมาก “หัวหน้ากองการผลิต รีบสร้างคอกหมูกันก่อนฟ้ามืดเถอะ”

ในหมู่บ้านมีหนุ่ม ๆ ที่แข็งแรงอยู่ไม่น้อย เมื่อคนทั้งหมู่บ้านช่วยกันลงแรง ไม่นานก็สร้างคอกหมูเพิ่มอีกห้าหลังตรงบริเวณคอกเดิม

พอฟ้ามืด คอกหมูก็สร้างเสร็จพอดี

ตอนนี้หมู่บ้านมีไฟฟ้าใช้กันหมดแล้ว ทำงานตอนกลางคืนจึงสะดวกไม่น้อย

ชาวบ้านช่วยกันต้อนแม่หมูห้าตัวเข้าไปในคอกทั้งห้าหลัง

ซูเสี่ยวหม่านก็ไปดูด้วย คอกหมูในยุคนี้ไม่เหมือนในยุคหลังที่ก่อด้วยอิฐทั้งหมด

คอกหมูสมัยนี้ใช้ไม้ล้อมเป็นรั้ว แล้วมุงหลังคาด้วยฟาง เท่านี้ก็เรียบร้อย

ส่วนลูกหมู 43 ตัวนั้น ซูต้าเฉียงเรียกประชุมกันจนดึกดื่น

ในหมู่บ้านวางแผนจะเลี้ยงหมูกันมานานแล้ว แม้จะยังไม่ได้ซื้อลูกหมูมา แต่บ้านที่ขยันขันแข็งก็สร้างคอกเตรียมไว้เรียบร้อย

เมื่อนับรวมลูกหมูของกองการผลิตแล้วมีทั้งหมด 51 ตัว ส่วนในหมู่บ้านมีบ้านอยู่เกือบร้อยหลัง จึงให้บ้านที่มีคอกหมูเลี้ยงไปก่อน

ถึงจะนำลูกหมูไปเลี้ยงตามบ้านต่าง ๆ แต่ตอนนี้เป็นระบบเศรษฐกิจแบบรวมหมู่ กองการผลิตจึงต้องคัดเลือกบ้านที่จะให้เลี้ยงอย่างรอบคอบ

ลูกหมูชุดนี้จึงตกเป็นของครอบครัวที่ขยันขันแข็ง

ส่วนคนขี้เกียจที่ทำงานแต่ละวันแล้วยังเก็บคะแนนแรงงานได้ไม่เต็ม หัวหน้าหมู่บ้านทุกคนต่างเห็นพ้องกันว่าจะไม่แบ่งลูกหมูให้บ้านพวกนั้น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป