เรื่องของบ้านสาม หลังจากซูอวี้ซินโวยวายขึ้นมา เพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้เคียงก็ได้ยินกันหมด
ย่าซูรู้ว่าบ้านลูกชายคนที่สามไม่เพียงส่งเสบียงไปให้บ้านพ่อตา ยังเอาเงินแบ่งบ้านไปให้ตระกูลหลิวด้วย จึงประกาศลั่นในบ้าน
ห้ามใครให้บ้านสามยืมเสบียงเด็ดขาด ยิ่งห้ามให้ยืมเงินด้วย
วันรุ่งขึ้น หลิวเจี้ยนผิงก็กลับไปหมู่บ้านคั่นเจียโกว
หลิวชุ่ยฟางยืนกรานไม่ยอมไป เธอจะให้ฉินเหลียงหานแต่งงานกับเธอเดี๋ยวนั้น
ซูต้าเฉียงเรียกปัญญาชนฉินมาคุย แต่ก็ไม่ได้บังคับให้เขาต้องแต่งกับหลิวชุ่ยฟาง
แต่พอฉินเหลียงหานรู้เรื่องบ้านสาม เขาก็คิดว่าซูซานชางกับพี่สะใภ้สามเป็นคนที่กดหัวได้ง่าย จึงรับปากทันทีว่าจะแต่งกับหลิวชุ่ยฟาง
ตอนนี้ฉินเหลียงหานเองก็ร้อนใจแล้ว ใกล้จะถึงฤดูเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง เขาได้ยินมาว่างานเก็บเกี่ยวหนักจนทำเอาคนแทบหนังหลุด จึงต้องหาเมียมาช่วยทำงานแทนตัวเอง
เมื่อเห็นว่าเขาตั้งใจแน่วแน่จะแต่งกับหลิวชุ่ยฟาง ซูต้าเฉียงก็ไม่ห้ามอีก ปล่อยให้พวกเขาไปจัดการกันเอง
ส่วนหลังแต่งงานแล้วทั้งคู่จะไปอยู่ที่ไหน ซูต้าเฉียงก็ไม่สนใจ บ้านว่างของคนในหมู่บ้านที่ตายไปแล้ว ยังพอมีเหลืออยู่สักหนึ่งหรือสองหลัง
พวกเขาไปซื้อกันเองก็แล้วกัน
หลิวชุ่ยฟางไม่ได้สินเดิมอะไรเลย ตอนนี้คนที่ดูแลเรื่องในบ้านสามเปลี่ยนเป็นซูอวี้ซิน
พี่สะใภ้สามอยู่บ้านก็จับเงินไม่ได้อีกแล้ว
แถมซูอวี้ซินยังห้ามหลิวชุ่ยฟางมาหาถึงบ้านด้วย
เพราะคำพูดของหลิวชุ่ยฟางที่ว่า ผู้หญิงเรียนหนังสือไปก็ไร้ประโยชน์ สุดท้ายก็ต้องแต่งงาน ทำให้ซูอวี้ซินโกรธจนแทบตัดขาดกับเธอ
สามวันต่อมา หลิวชุ่ยฟางกับฉินเหลียงหานเข้าไปในตำบล ไปจดทะเบียนสมรสกัน เท่านี้ทั้งคู่ก็ถือว่าแต่งงานกันแล้ว