หัวหน้าสวี่เองก็ถามต่อไม่ไหวแล้ว ยายเฒ่าคนนี้ไม่มีจุดไหนน่าสงสัยเลย
อีกอย่าง คนในครอบครัวซูตรวจสอบประวัติได้ง่ายมาก พวกเขาเพิ่งมาปักกิ่งเมื่อไม่กี่เดือนก่อน ก่อนหน้านี้ก็ใช้ชีวิตอยู่ในชนบทมาตลอด
“เอาละ ขอบคุณคุณยายที่ให้ความร่วมมือในการสอบถามนะครับ”
ย่าซูไม่ใช่ผู้ต้องสงสัย ท่าทีของหัวหน้าสวี่จึงสุภาพมาก
พอได้ยินหัวหน้าสวี่เอ่ยปิดท้าย ย่าซูก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก เธอกลัวว่าเขาจะซักไซ้เรื่องในบ้านเมื่อก่อน
หลังย่าซูออกมา ซูเสี่ยวหม่านก็เพิ่งออกจากห้องสอบสวนที่อยู่ข้าง ๆ เช่นกัน
ซูเสี่ยวหม่านเป็นคนที่เคยสัมผัสหยกแขวน การสอบถามสักหน่อยก็เป็นเรื่องดี
ซูเสี่ยวหม่านลื่นไหลราวกับปลาไหล จึงไม่ทำให้ใครจับพิรุธของครอบครัวซูได้แม้แต่น้อย
แต่ซูเสี่ยวหม่านกลับเล่าเรื่องที่ผู้เฒ่าถานเผชิญในคอกวัว ทั้งยังบอกว่าตระกูลหยางส่งคนไปรบกวนเขาอยู่เรื่อย ๆ จนเกือบเอาชีวิตไม่รอด
ในห้องสอบสวน เธอยังวาดภาพเหมือนของไหลจื่ออย่างรวดเร็วด้วย ชายคนนี้หน้าตาธรรมดา จำได้ไม่ยาก
เขาเป็นลูกน้องของหยางฉีจวิน ต้องตามตัวให้เจอให้ได้ ซูเสี่ยวหม่านเดาว่าลูกน้องคนนั้นต้องมีคนตายอยู่ในมือแน่ ดูจากความโหดเหี้ยมตอนลงมือก็รู้แล้ว
อีกอย่าง ถ้าหาไล่จื่อเจอแล้วเค้นปากเขา บางทีอาจได้ข้อมูลเกี่ยวกับหยางซานเหย่มาบ้าง
ตอนนี้ซูเสี่ยวหม่านพอจะรู้ความคืบหน้าของคดีแล้ว หยางฉีจวินถูกตัดสินประหารแน่นอน แต่หยางซานเหย่อาจติดคุกแค่ไม่กี่ปีก็ได้ออกมา