ปากแจ๋วแล้วไง ฉันเข้าสังคมเก่งขั้นเทพ

ตอนที่ 110 เธอผู้เปล่งประกาย

6 นาที· 1.4K คำ

ซูเสี่ยวหม่านหมุนตัวช้า ๆ ไปตามจังหวะดนตรี

ทุกท่วงท่าของเธอสอดประสานกับจังหวะเพลงอย่างเป็นระเบียบ ชวนให้ผู้ชมรู้สึกทึ่งไม่น้อย

เธอยกมือขึ้นปัดหางม้าอย่างไม่ใส่ใจ ยางรัดผมหลุดออก ปล่อยให้ผมยาวสยายลงมา

ท่วงท่าของซูเสี่ยวหม่านกระฉับกระเฉง คล่องแคล่ว ราวกับทุกท่ารำมีชีวิตเป็นของตัวเอง

ยามเธอขยับกาย แม้แต่เส้นผมยาวสลวยก็พลิ้วไหวมีชีวิตชีวาตามไปด้วย

ทุกครั้งที่สะบัดผม เส้นผมราวกับกำลังเริงระบำอยู่กลางอากาศ

ตอนขึ้นเวทีซูเสี่ยวหม่านถอดเสื้อคลุมออก ตอนนี้เธอจึงสวมเพียงกางเกงขายาวสีดำกับเสื้อเชิ้ตสีขาว

ชายเสื้อถูกซูเสี่ยวหม่านผูกเป็นปมไว้ ทุกครั้งที่เธอยืดแขน เอวบางที่เผยให้เห็นเพียงรำไรก็ปรากฏต่อสายตา

การรำชุดนี้ของซูเสี่ยวหม่านทำเอาผู้ชมด้านล่างใจเต้นแรงกันถ้วนหน้า

ทั้งที่เธอไม่ได้เปิดเผยอะไรเลย แต่ทุกคนกลับตื่นเต้นกันมาก

บางคนผิวปากซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ฟู่จิ่งสุยยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน ดวงตาจับจ้องซูเสี่ยวหม่านบนเวทีที่เปล่งประกายเจิดจ้าไม่วางตา

ขณะเดียวกัน เขาก็อดหงุดหงิดไม่ได้ที่เธอมารำอยู่ตรงนี้ จนผู้ชายคนอื่นได้เห็นความงามของเธอ

เขาถึงขั้นอยากพุ่งขึ้นเวทีแล้วอุ้มซูเสี่ยวหม่านลงมา

ถ้าเธออยากรำ ก็รำให้เขาดูเป็นการส่วนตัวก็ได้

ฟู่จิ่งสุยจดจ่อกับภาพตรงหน้าจนไม่ทันสังเกตสายตาของคนข้าง ๆ

ซ่งรั่วเฉินมองหญิงสาวบนเวที แล้วก็ต้องยอมรับว่า ผู้หญิงที่เร่าร้อนราวกับเปลวไฟคนนี้แตกต่างจากน้องสาวของเขาโดยสิ้นเชิง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป