รถแล่นออกจากปักกิ่ง ผ่านหมู่บ้านหลายแห่ง ก่อนจะค่อย ๆ มุ่งหน้าเข้าไปในภูเขา
หัวหน้าสวี่ส่งคนจากหน่วยหนึ่งไปเฝ้าสถานที่แห่งนั้นตั้งนานแล้ว คราวนี้เมื่อกองกำลังใหญ่เดินทางไปด้วยกัน คนของหน่วยหนึ่งจึงเป็นผู้นำทางอยู่ด้านหน้า
รถแล่นอยู่กว่า 3 ชั่วโมง ในที่สุดก็ถึงบริเวณใกล้จุดหมาย คราวนี้ทุกคนต้องลงจากรถแล้วเดินเท้าต่อ
ทุกคนเดินต่อไปอีกราวชั่วโมงครึ่ง ผ่านป่าทึบ จึงพบปากถ้ำที่เรียกกันว่าขุมทรัพย์
หยางฉีจวินเดินมาตลอดทางจนแทบหมดแรง แต่เพราะความสงสัยที่ค้างคามานานกำลังจะได้รับคำตอบ เขาจึงหายใจหอบถี่ ราวกับลืมความเจ็บปวดตามร่างกายไปแล้ว
หยางซานเหย่ก็ไม่ต่างกัน เขาวางแผนร่วมกับพี่ชายมาหลายปี ก็เพื่ออยากรู้ว่าขุมทรัพย์มีอะไรอยู่ข้างในไม่ใช่หรือ
แม่ของเขาก็ยังคงใส่ใจเรื่องนี้มาตลอดหลายปี
เธอไม่เคยลืมเรื่องที่ตาของเธอไม่ยอมยกหยกแขวนประจำบ้านให้ลูกสาวคนโตอย่างเธอ
คิดมาถึงตรงนี้ หยางซานเหลือบมองฟู่จิ่งสุย เขาเองก็ไม่คิดว่าจะบังเอิญขนาดนี้
ไอ้หนุ่มนี่จับพลัดจับผลู แต่กลับรวบรวมหยกแขวนได้ครบจริง ๆ
บางครั้งหยางซานก็อดทอดถอนใจไม่ได้ ราวกับขุมทรัพย์แห่งนี้ถูกเตรียมไว้เพื่อฟู่จิ่งสุยโดยเฉพาะ เขาเป็นลูกของฟู่เจิ้งหวนกับผู้หญิงคนนั้น จึงมีหยกแขวนได้ตั้งแต่แรกถึงสองชิ้น ส่วนชิ้นที่เหลือก็เป็นของสาวน้อยตระกูลซู
แล้วสาวน้อยคนนั้นก็แต่งงานกับเขาอีก!