เลขาธิการอวี่วางพู่กันลง แล้วรับตารางราคาไปดู
“รายการสินค้าในนี้มีครบหรือเปล่า?”
ผู้อำนวยการจางพยักหน้า “มีครับ สหายเสี่ยวหม่านบอกไว้แบบนี้ เธอถามว่าพวกเราต้องการสั่งซื้อเท่าไร ขอแค่รวบรวมข้อมูลให้เรียบร้อยก็พอครับ”
“สหายเสี่ยวหม่าน? ใครกัน เชื่อถือได้หรือเปล่า?”
เลขาธิการอวี่เองก็มีเรื่องกังวล กลัวว่าจะเจอมิจฉาชีพ พอได้เงินไปแล้วก็หนีหาย
“เลขาธิการอวี่ ซูเสี่ยวหม่านเป็นน้องสาวของซูต้าเฉียง ตอนนี้เธออยู่ด้านนอกตำบลครับ”
“ผมจำได้ว่าซูต้าเฉียงเป็นหัวหน้ากองการผลิตของหมู่บ้านต้ากั่งใช่ไหม?”
ผู้อำนวยการจางพยักหน้า “เลขาธิการจำแม่นจริง ๆ ครับ ใช่แล้ว ผมคิดว่าเรื่องนี้เชื่อถือได้ สินค้าที่หมู่บ้านต้ากั่งสั่งไว้ก็ขนกลับมาแล้ว ตอนนี้อยู่ด้านนอกด้วยครับ”
เลขาธิการอวี่เริ่มสนใจ “งั้นหรือ? ถ้าอย่างนั้นผมออกไปดูหน่อยก็ได้”
ผู้อำนวยการจางลุกตาม แล้วเดินตามหลังเลขาธิการอวี่ออกไป
ตอนนั้นรถแทรกเตอร์ถูกผู้คนล้อมเอาไว้ ส่วนซูเสี่ยวหม่านเองก็ถูกหัวหน้ากองการผลิตจากหมู่บ้านอื่น ๆ ล้อมอยู่เช่นกัน
หลานชายรุ่นหลานของหลิวว่านเถียนเป็นคนไปขนสินค้ามาด้วยตัวเอง เมื่อมีเขาช่วยยืนยัน หลิวว่านเถียนจึงเชื่อใจซูเสี่ยวหม่านได้ง่ายขึ้น
“เสี่ยวหม่าน พวกเราก็อยากสั่งจองของจากเธอเหมือนกัน ขอรายการราคาสักชุดได้ไหม ฉันต้องกลับไปเรียกประชุมในหมู่บ้านก่อน ถึงจะตัดสินใจได้ว่าต้องการกี่ชุด”
ซูเสี่ยวหม่านยิ้ม “ได้เลยค่ะ คุณปู่หลิว แต่ตอนนี้รายการราคาอยู่กับผู้อำนวยการจาง เดี๋ยวคืนนี้ฉันกลับไปคัดเพิ่มอีกสักสองสามชุด แล้วให้หลานชายคนโตเอาไปส่งที่หมู่บ้านของพวกคุณนะคะ”