ซูเสี่ยวหม่านวิ่งออกไป ทำท่าเหมือนกำลังโทรศัพท์อยู่พักหนึ่ง
ตอนนี้คนที่เธอพอจะโทรหาได้ นอกจากซูเหล่าซื่อแล้ว ก็ไม่มีใครอีกจริง ๆ
เห็นได้ชัดว่าซูเหล่าซื่อกำลังยุ่งกับการจัดที่ทางให้ภรรยาและลูก จึงไม่มีเวลารับโทรศัพท์เลย
ซูเสี่ยวหม่านฉวยโอกาสคุยกับพนักงานรับสายที่ปลายสายอยู่ครู่หนึ่ง
ตอนวางสาย พนักงานรับสายของโรงฆ่าสัตว์ยังงุนงงไม่หาย
เธอคิดว่าซูซื่อเซิ่งมีน้องสาวช่างจ้ออยู่คนหนึ่ง
หลังซูเสี่ยวหม่านกลับมา เธอก็เขียนราคาวัสดุอื่น ๆ ลงบนกระดาษแล้วส่งให้เลขาธิการอวี่
อาศัยจังหวะนี้ เธอยังขอยืมกระดาษกับปากกาจากห้องทำงานของเลขาธิการอวี่ แล้วคัดลอกรายการราคาเดิมที่ทำให้ผู้อำนวยการจางไว้หลายชุด
จากนั้นก็ส่งให้หัวหน้ากองการผลิตของแต่ละหมู่บ้านโดยตรง เพื่อให้พวกเขานำกลับไปหมู่บ้านแล้วนับจำนวนได้สะดวก
วันนี้มุมปากของซูเสี่ยวหม่านยกขึ้นไม่ยอมหุบ เธอจินตนาการได้แล้วว่าหลังจากงานรอบนี้ คะแนนสะสมของเธอคงพุ่งเกินหลักหมื่น
ถึงตอนนั้น เธอก็จะเปิดพื้นที่ขนาด 1 ลูกบาศก์เมตรได้
ตอนนี้ก็ค่อนข้างดึกแล้ว พรุ่งนี้ซูเสี่ยวหม่านจะมาที่ตำบลอีกครั้ง เพื่อรอฟังผลจากแต่ละหมู่บ้าน
คนในครอบครัวซูจึงนั่งรถแทรกเตอร์กลับหมู่บ้านต้ากั่งด้วยกัน
วัสดุของหมู่บ้านต้ากั่งก็เก็บไว้ในคลังของกองการผลิต และล็อกไว้อย่างเรียบร้อย
ของเหล่านี้เป็นทรัพย์สินส่วนรวม หลายอย่างยังอยู่ในบรรจุภัณฑ์ ตั้งใจจะรอให้ช่างเทคนิคจากตำบลมาติดตั้งที่หมู่บ้านต้ากั่งก่อน แล้วค่อยแกะออกมาใช้