เจ้าหน้าที่สถานีตำรวจเห็นหญิงสาวสวยคนหนึ่งเดินเข้ามา ก็อดสงสัยไม่ได้
สวีเฟิงถามอย่างสงสัยว่า “ขอถามหน่อยครับ มาหาใครหรือ?”
หยางเมิ่งจู๋ชี้ไปทางฟู่จิ่งสุย “ฉันมาหาเขา!”
สวีเฟิงเห็นดังนั้นก็ไม่ได้พูดอะไร แล้วกลับไปนั่งที่ของตัวเอง
เขานึกว่ามีคนมาแจ้งความเสียอีก!
แต่ดูจากท่าทางของผู้หญิงคนนั้นแล้ว ไม่ได้มีสีหน้าร้อนใจเลยสักนิด คงไม่ได้มาแจ้งความหรอก
สวีเฟิงทำงานอยู่สถานีตำรวจมา 3 ปีแล้ว จึงมีประสบการณ์อยู่บ้าง
ครั้งนี้เขาอิจฉาฟู่คนใหม่มาก ที่มีโอกาสไปช่วยงานในอำเภอ แถมยังได้ความดีความชอบอีกด้วย
เฮ้อ เขาเองก็อยากไปเหมือนกัน อยากลองไปทำงานที่อำเภอดูบ้าง ถ้าได้ย้ายไปสถานีตำรวจอำเภอ คงมีโอกาสก้าวหน้ากว่านี้แน่
อยู่ในตำบล งานที่ทำก็มีแต่จัดการเรื่องหยุมหยิมในหมู่บ้าน
ส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องทะเลาะวิวาท หรือปัญหากระทบกระทั่งระหว่างเพื่อนบ้าน ไม่ก็ออกตามหาไก่ตามหาเป็ด ไม่มีอะไรให้ได้ใช้ฝีมือสักนิด
ฟู่จิ่งสุยลุกขึ้น เดินไปหาหยางเมิ่งจู๋ “ไปกันเถอะ ออกไปคุยข้างนอก”
“ได้!”
หยางเมิ่งจู๋เดินตามหลังเขา พยักหน้าให้คนอื่น ๆ ก่อนจะรีบตามไป
จางเทาสะกิดสวีเฟิง “นี่ นายว่าเธอคนนั้นกับฟู่คนใหม่เป็นอะไรกัน?”
สวีเฟิงไม่สนใจเลยสักนิด “ไม่รู้สิ!”
จางเทาไม่สนท่าทีเย็นชาของสวีเฟิง ยังคงซุบซิบต่อ “เมื่อกี้ผู้หญิงคนนั้นสวยจริง ๆ รู้สึกว่าเหมาะกับฟู่คนใหม่มากกว่า ก่อนหน้านี้มีข่าวลือว่าซูเสี่ยวหม่านจากหมู่บ้านต้ากั่งเป็นคนรักของฟู่ ฉันเดาว่าไม่ใช่หรอก ผู้หญิงคนเมื่อกี้ดูเหมือนจะใช่มากกว่า”