หัวหอ้ ฮั่นฮุยได้ยินคำว่า “ตรวจครรภ์” คิ้วก็เลิกขึ้นเล็กน้อย เขาเกือบลืมไปแล้วว่าตอนนี้จ้าวซีซีเป็น “คนท้อง” อยู่
เขาตอบกลับอย่างคลุมเครือ “อืม รู้แล้ว”
“รู้อะไรของคุณ ถ้าฉันไม่เตือน คุณคงลืมเรื่องนี้ไปแล้วใช่ไหม พรุ่งนี้พาซีซีมาที่โรงพยาบาลที่ฉันพักอยู่ เพื่อตรวจครรภ์”
คุณย่าพูดจบก็วางสายทันที
หัวหอ้ ฮั่นฮุยนวดขมับ ก่อนหันไปพูดกับผู้ช่วย “ไปจัดการเรื่องแผนกสูติ-นรีเวชของโรงพยาบาลพรุ่งนี้ให้เรียบร้อย อย่าให้คุณย่าจับพิรุธได้”
ผู้ช่วยหลี่รีบพยักหน้าแล้วเดินออกจากห้องทำงานไป
หัวหอ้ ฮั่นฮุยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดห้องแชตไวแชตของจ้าวซีซีแล้วพิมพ์ว่า “พรุ่งนี้เช้ามาที่โรงพยาบาลหน่อย คุณย่าอยากเจอ”
ทางด้านจ้าวซีซี หลังจากกินอาหารในห้องพักผู้ป่วยเสร็จ ก็รู้สึกเหมือนได้ฟื้นคืนพลังเต็มเปี่ยม
หลินเป่ย์ยืนอยู่ข้างเตียงผู้ป่วย “เอายาพวกนี้กลับไปกินนะ ผลตรวจครรภ์ที่ตรวจไปเมื่อครู่ยังไม่ออก พอผลออกแล้วฉันจะบอกเธอ คืนนี้กลับไปพักผ่อนให้ดี อย่าทำงานหนักเกินไป แล้วอย่าลืมกินกรดโฟลิกด้วย”
“รู้แล้วค่ะ พี่ชายคนที่ 3 จริง ๆ แล้วฉันมีเรื่องหนึ่งที่อยากถามพี่มานานแล้ว แต่เมื่อกี้มัวแต่ยุ่งจนลืมถามไปเลย พี่ไม่ใช่สัตวแพทย์เหรอคะ”
ทำไมวันนี้เธอถึงได้เจอพี่ชายคนที่ 3 อย่างหลินเป่ย์ที่โรงพยาบาลกันนะ
ดูยังไงก็ไม่เหมือนสัตวแพทย์เลยสักนิด!
หลินเป่ย์แตะจมูกตัวเองอย่างกระอักกระอ่วนแล้วพูดว่า “เมื่อก่อนพี่แค่พูดเล่นน่ะ ความฝันของพี่คือการเป็นสัตวแพทย์ แต่ความจริงกับความฝันมันเป็นคนละเรื่องกัน”
จ้าวซีซีพยักหน้า เอาเถอะ ฟังดูก็พอจะเข้าใจได้อยู่
หลินเป่ย์รีบเปลี่ยนเรื่อง “วันนี้พี่เข้าเวร แต่พี่ชายคนที่ 6 เพิ่งปิดกล้องพอดี ให้เขามารับเธอกลับบ้านก็แล้วกัน”