เมื่อถูกหลินซีถาม จ้าวซีซีก็ตอบอย่างใจเย็นว่า “ฉันมาไต่ถามอาการของคุณย่า ไม่ได้เหรอ? ยังไงเรื่องผ่าตัดของคุณย่าก็ยังไม่มีกำหนดแน่นอน”
เธอไม่ได้พูดถึงเรื่องที่ขอให้พี่ชายคนที่สามช่วยหาหมอให้
แต่เธอก็อยากรู้เหมือนกันว่าตรงกลางเกิดอะไรขึ้นกันแน่ หัวหอ้ ฮั่นฮุยสืบรู้หรือยังว่าทำไมพี่ชายของหลินซีถึงมาผ่าตัดไม่ได้แล้ว?
รอยยิ้มของหลินซีกว้างขึ้น “อย่างนี้นี่เอง งั้นจริง ๆ คุณก็ไม่ต้องไปแล้วล่ะ เพราะพี่ชายฉันตกลงจะผ่าตัดให้แล้ว กำหนดไว้ปลายเดือนนี้ คุณย่าหัวจะได้กลับมาแข็งแรงในเร็ว ๆ นี้”
ได้ยินเช่นนั้น จ้าวซีซีก็ชะงักไป ก่อนจะหันไปมองหัวหอ้ ฮั่นฮุยโดยไม่รู้ตัว “จริงเหรอ?”
คราวนี้คงไม่ผิดพลาดแล้วใช่ไหม จะไม่เลื่อนอีกแล้วใช่ไหม?
หัวหอ้ ฮั่นฮุยพยักหน้า “เธอพูดถูก กำหนดผ่าตัดไว้ปลายเดือนนี้”
จ้าวซีซีหลุบตาลง “อย่างนั้นก็ดี หวังว่าการผ่าตัดของคุณย่าหัวจะผ่านไปด้วยดี”
อย่างนี้ก็ดีเหมือนกัน
หลินซีรู้สึกว่าเวลานี้ตัวเองอารมณ์ดีมาก เธอคิดว่าครั้งนี้คงหมดโอกาสจริง ๆ แล้ว แต่ไม่คิดเลยว่าโอกาสจะกลับมาอีกครั้ง
ดีจริง ๆ แบบนี้ผู้หญิงอย่างจ้าวซีซีก็ไม่เป็นภัยคุกคามต่อเธออีกแล้ว
หลินซียกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ก่อนเงยหน้ามองหัวหอ้ ฮั่นฮุย “ไปกันเถอะ ฮั่นฮุย เราไปบอกข่าวดีนี้กับคุณย่ากัน”
ได้ยินเช่นนั้น จ้าวซีซีก็อยู่ต่อไม่ไหวอีกแล้ว เธอหันหลังเดินลงบันไดไปทันที
หลินซีมองแผ่นหลังของผู้หญิงคนนั้น พลางยกมุมปากขึ้น “ฮั่นฮุย ไปกันเถอะ”
หัวหอ้ ฮั่นฮุยละสายตากลับมา น้ำเสียงเย็นชา “ตอนนี้ยังบอกคุณย่าเรื่องนี้ไม่ได้ ไม่อย่างนั้นคุณย่าจะไม่ยอมผ่าตัด”