จ้าวซีซีรู้จักนิสัยของแม่ลูกคู่นี้ดีเกินไป
พูดว่าขอยืมเงิน แต่ที่จริงก็แค่อยากได้ไปฟรี ๆ
หลายปีมานี้พวกเธอยืมเงินจากป้าคนใหญ่ไปไม่น้อย แต่ไม่เห็นจะเคยคืนสักครั้ง
ตอนที่ลุงใหญ่ป่วยหนักเข้าโรงพยาบาลและต้องใช้เงินช่วยชีวิต พวกเธอกลับยืนดูอย่างเย็นชา เรื่องนี้เธอจำขึ้นใจ
เธอไม่คิดจะทำตัวเป็นแม่พระเสียหน่อย!
แต่ตอนนี้น้าสาวกลับไม่ยอมเขียนใบกู้ยืมเงิน ขณะที่หญิงสาวสวยข้าง ๆ เริ่มหมดความอดทน “ตกลงจะจ่ายเงินชดเชยไหม ถ้าไม่จ่ายฉันจะแจ้งตำรวจแล้ว ไม่อยากเสียเวลามากับพวกคุณ มานั่งแสดงละครอะไรกันอยู่ได้?”
พอเห็นอีกฝ่ายหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจะโทรแจ้งตำรวจ ในที่สุดน้าสาวก็รับใบกู้ยืมเงินไปเขียน
มุมปากจ้าวซีซียกขึ้นเล็กน้อย “โอเค จะโอนผ่านไวแชตหรืออาลีเพย์?”
“ไวแชตก็แล้วกัน”
จ้าวซีซีโอนเงินห้าหมื่นหยวนให้อีกฝ่ายทันที หญิงสาวสวยมองเธอแวบหนึ่ง “มีญาติจน ๆ แบบนี้ก็ซวยหน่อยนะ รีบตีตัวออกห่างเถอะ”
เธอเองก็ทำอะไรไม่ได้
ใครใช้ให้คนพวกนี้เป็นญาติของป้าคนใหญ่ล่ะ!
จ้าวซีซีมองเข้าไปในห้องน้ำ “ป้าคนใหญ่ จัดการเรียบร้อยแล้วค่ะ ออกมาเถอะ เรากลับบ้านกัน”
ไม่นานนัก ป้าคนใหญ่ก็เดินออกมา สีหน้าดูไม่เป็นธรรมชาติอยู่บ้าง
น้าสาวร้องไห้โฮขึ้นมาทันที “พี่ ใจร้ายจริง ๆ แค่ขอให้ช่วยเรื่องเดียวก็ไม่ยอม ยังให้ฉันเขียนใบกู้ยืมเงินอีก นี่ดูถูกกันเกินไปแล้ว!”
คุณย่าก็พูดตาม “ใช่แล้ว พี่ทำแบบนี้ไม่ถูกนะ นี่น้องสาวแท้ ๆ ของพี่เลยนะ”
จ้าวซีซีหัวเราะหยัน “แล้วตอนที่ลุงใหญ่ต้องการเงินช่วยชีวิตอย่างเร่งด่วนอยู่โรงพยาบาล พวกคุณอยู่ที่ไหน? หลายปีมานี้ป้าคนใหญ่ให้พวกคุณยืมเงินไปไม่น้อยใช่ไหม แล้วผลเป็นยังไง? พวกคุณไม่ช่วยทั้งที่เขากำลังจะตาย แถมหลายปีมานี้ก็ไม่ติดต่อป้าคนใหญ่อีก เพราะกลัวว่าเธอจะไปขอยืมเงินจากพวกคุณใช่ไหม?”