หลังจากจ้าวซีซีพูดแบบนั้นโดยเจตนา จางเหวินเหวินก็ติดกับดักตามคาด
จางเหวินเหวินกระซิบเสียงเบา “ซีซี ให้ฉันไปเถอะ ยังไงฉันก็ไม่มีธุระอะไรอยู่แล้ว”
“ได้จ้ะ ขอบคุณนะ”
จ้าวซีซีส่งเอกสารแบบร่างการออกแบบในมือให้เธอ ตอนนี้เธอกำลังกังวลอยู่พอดีว่าจะหาข้ออ้างไม่ไปอย่างไร
อีกด้านหนึ่ง จางเหวินเหวินแต่งหน้าอย่างประณีตเป็นพิเศษ ก่อนจะนั่งแท็กซี่ไปยังบ้านพักตระกูลหลังนั้น
ก่อนมาเธอตั้งใจค้นข้อมูลเกี่ยวกับหมู่บ้านนี้ไว้แล้ว คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ล้วนเป็นผู้มั่งคั่ง ไม่ก็มีฐานะสูงส่ง ในเมื่อจ้าวซีซีบอกว่าคนที่อยู่ที่นี่ทั้งหนุ่มทั้งหล่อ คาดว่าน่าจะเป็นลูกเศรษฐี
จางเหวินเหวินเดินเข้ามาในบ้านพักตระกูลด้วยความตื่นเต้น มองดูคนงานกำลังติดตั้งของตกแต่งใหม่ทั้งหมด แต่พอเห็นม่านสีแดงสด เธอก็อดคิดไม่ได้ว่าคนงานส่งของผิดหรือเปล่า
ไม่นาน หัวฮั่นฮุยก็ลงจากรถกลับมาถึงบ้าน
เมื่อเห็นคนงานอยู่ด้านนอก มุมปากของเขาก็ยกขึ้นเล็กน้อย ถ้าอย่างนั้นจ้าวซีซีก็คงอยู่ข้างในสินะ
หัวฮั่นฮุยเดินเข้าไปในโถงใหญ่ เห็นม่านสีแดงสดกับการออกแบบที่ไม่สมมาตรแล้วก็รู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว
นี่มันอะไรกันเนี่ย
ดวงตาเรียวหรี่กวาดมองไปรอบ ๆ “จ้าวซีซีอยู่ไหน?”
“คุณผู้ชายครับ จ้าวซีซีติดธุระเลยไม่ได้มา ผมมารับผิดชอบแทน มีอะไรบอกผมได้เลยครับ”
จางเหวินเหวินเดินเข้าไปอย่างตื่นเต้น ผู้ชายคนนี้หล่อมากจริง ๆ!
หัวฮั่นฮุยทำหน้าเย็นชา “เอาของพวกนี้ออกให้หมด เดี๋ยวนี้ ทันที”
แค่มองนานขึ้นอีกวินาทีเดียว เขาก็รู้สึกเหมือนดวงตาถูกทำร้าย
จางเหวินเหวินลังเลเล็กน้อย “ไม่พอใจตรงไหนหรือคะ?”