จ้าวซีซีเลิกคิ้วขึ้น “จริง ๆ แล้วความหมายของคุณย่าไม่ใช่ว่าฉันต้องท้องก่อนถึงจะยอมผ่าตัดหรอก ท่านแค่อยากให้คุณมีลูกเร็ว ๆ ยังไงคุณก็อายุมากแล้ว ถ้ายังไม่รีบมีลูกอีก เดี๋ยวก็แก่เกินจะมีแล้ว”
“จ้าวซีซี เธอว่าใครแก่?”
“นั่นไม่ใช่ประเด็น ถ้าคุณหูอยากให้คุณย่าได้ผ่าตัดเร็ว ๆ คุณก็ต้องขยันมีลูกแล้วล่ะ ยังไงข้างนอกก็มีผู้หญิงตั้งมากมายรอคลอดลูกให้คุณ วันละคน เดี๋ยวก็ต้องมีสักคนท้อง ไม่ใช่เรื่องยากอะไรสักหน่อย”
หัวหอ้ ฮั่นฮุยขมวดคิ้ว “เธอคิดว่าผมเป็นผู้ชายมักง่ายแบบนั้นหรือ?”
วันละคนงั้นหรือ เธอคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน?
“ถ้าไม่อย่างนั้นก็ยังมีคุณหนูหลินรอคุณอยู่ ยังไงพวกคุณก็เหมาะสมกันทั้งฐานะและชาติตระกูล แต่งงานมีลูกกันก็สมเหตุสมผลแล้ว”
เธอเงยหน้ามองเขา แววตาไม่ยอมอ่อนข้อให้แม้แต่น้อย
พอหัวหอ้ ฮั่นฮุยได้ยินเธอพูดแบบนี้ ในใจไม่เพียงแต่ไม่ดีใจ กลับรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา
เขาปล่อยมือ “จ้าวซีซี ผมจะมีลูกกับภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายเท่านั้น”
“ถ้าอย่างนั้นฉันแนะนำให้พรุ่งนี้ไปจัดการเรื่องที่สำนักงานเทศบาลเลย แล้วคุณกับคุณหนูหลินไปจดทะเบียนกัน แบบนั้นก็ถูกต้องตามกฎหมายแล้วไม่ใช่หรือ?”
“พูดมาตั้งมากมาย ที่จริงเธอก็แค่รีบอยากไปจากผม แล้วจะได้ไปหาคนใหม่ใช่ไหม?”
หัวหอ้ ฮั่นฮุยอารมณ์ขุ่นมัว จู่ ๆ ก็เหยียบโดนขวดเล็ก ๆ ใบหนึ่ง พอก้มลงดูก็เห็นว่าเหมือนเป็นของที่หล่นออกมาจากกระเป๋าเธอ
จ้าวซีซีลนลานเล็กน้อย รีบก้มลงไปเก็บ
แต่ผู้ชายกลับมือไวกว่าเธอหนึ่งก้าว เธอยื่นมือไปแย่ง “นี่ของฉัน”