ชั่วขณะนั้น ในดวงตาของจ้าวซีซีมีความคาดหวังบางอย่างซ่อนอยู่
หัวหอ้ ฮั่นฮุยเองก็เห็นท่าทางโซเซน่าเวทนาของเธอ ดวงตาหยกสีรัตน์คู่นั้นดำสนิทราวกับหมึก แต่ลึกลงไปกลับซ่อนความไม่มั่นใจและความคาดหวังเอาไว้
เพียงแววตานั้น ก็ทำให้หัวใจของเขาอ่อนลงในทันที
ชายหนุ่มก้าวเข้ามาคว้ามือของจ้าวซีซีไว้ เพื่อประคองร่างเธอให้มั่นคง
จ้าวซีซีคิดว่าคราวนี้ตัวเองคงได้ล้มลงไปกองกับพื้นแน่ เธอเตรียมใจไว้แล้ว เพราะระหว่างหลินซีกับเธอ หัวหอ้ ฮั่นฮุยจะเลือกใครนั้นย่อมไม่ต้องบอกก็รู้!
แต่เธอไม่คิดเลยว่าคราวนี้หัวหอ้ ฮั่นฮุยจะเลือกเธอ!
เธอซบอยู่ในอ้อมแขนของชายหนุ่ม มองเขาอย่างไม่อยากเชื่อ หัวใจเต้นแรงขึ้นมาก อีกทั้งยังรู้สึกหวาดหวั่นอยู่ไม่น้อย
ถ้าเมื่อครู่เธอล้มลงไปจริง ๆ แล้วเด็กเป็นอะไรขึ้นมา ผลที่ตามมาคงเกินกว่าจะจินตนาการได้
ตอนนั้นเอง เสียงตัดพ้ออย่างน่าสงสารของหลินซีก็ดังขึ้น “พี่ฮั่นฮุย!”
จ้าวซีซีจึงหันไปมอง เห็นหลินซียังคงนั่งอยู่บนพื้น ขอบตาแดงก่ำ ทำท่าราวกับกำลังน้อยใจจนจะร้องไห้ เธอกะพริบตาปริบ ๆ เพราะไม่คิดเหมือนกันว่าคราวนี้หัวหอ้ ฮั่นฮุยจะเมินหลินซีแล้วมาช่วยเธอ
ตอนนั้นเอง คุณหลี่หรูหลานก็ออกมาจากลิฟต์ รีบวิ่งไปหาหลินซี “คุณหลิน ล้มลงได้ยังไงคะ ทำไมถึงไม่ระวังเลย ฉันช่วยพยุงขึ้นนะคะ”
หลินซีไม่ค่อยเต็มใจนัก แต่ก็ลุกขึ้นยืนเอง “เมื่อกี้ฉันกำลังคุยเรื่องตั้งครรภ์กับคุณซีอยู่ แต่พื้นลื่นนิดหน่อย ฉันกับเธอก็เลยเผลอล้มลงไปทั้งคู่”
พอได้ยินเช่นนั้น แววตาของจ้าวซีซีก็มีประกายเยาะเย้ยวาบผ่าน หลินซีอยากจะบอกว่าเธอเป็นคนผลักอย่างนั้นหรือ?
