หัวซานซานพูดเสียงดังว่า “เป็นไปได้ยังไงที่รูดบัตรไม่ผ่าน?”
“รูดไม่ผ่านจริง ๆ ค่ะ”
หัวซานซานหน้าเสีย เดือนนี้เธอซื้อของไปไม่น้อย วงเงินบัตรเครดิตเหลือไม่มากแล้ว ยิ่งวันนี้โดนจ้าวซีซีเล่นงานไปครั้งหนึ่ง บัตรเครดิตคงรูดจนเต็มวงเงินแน่
หัวซานซานทำหน้าบึ้ง “เอาอย่างนี้แล้วกัน ห่อของพวกนี้ไว้ก่อน จดลงบัญชีฉันไว้ เดี๋ยวฉันกลับมาจ่าย”
“คุณหูซานซาน ที่ร้านไม่มีกฎแบบนั้นค่ะ ต้องชำระเงินก่อนถึงจะนำสินค้าออกไปได้”
หัวซานซานตบพนักงานสาวฉาดหนึ่ง “ฉันเป็นคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลหัว ห้างนี้ก็เป็นของบ้านฉัน ฉันจะขาดเงินแค่นี้ได้ยังไง?”
แก้มของพนักงานสาวแดงขึ้นมา เธอไม่รู้เลยว่าควรทำอย่างไรดี
จ้าวซีซีทนดูต่อไปไม่ไหว “หัวซานซาน กฎของห้างเป็นสิ่งที่ตระกูลหัวกำหนด ไม่ว่าใครจะมา ต่อให้เป็นประธานหัวซื่อมาซื้อของที่นี่ ก็ต้องจ่ายเงินก่อนถึงจะนำของออกไปได้ เธอรังแกพนักงานตัวเล็ก ๆ แบบนี้ มันเก่งตรงไหน?”
ฉินอานจิงเห็นซีซีออกหน้าช่วยคนอื่น ก็อดคิดไม่ได้ว่าเด็กคนนี้ใจดีเกินไป ทั้งที่เมื่อครู่นี้พนักงานคนนี้ยังดูถูกพวกเธออยู่แท้ ๆ ตอนนี้ซีซียังช่วยพูดแทนอีก
หัวซานซานแค่นเสียง “จ้าวซีซี เธอคิดว่าตัวเองเป็นใคร? ช่วยดูสถานะของตัวเองให้ดีเสียก่อน เรื่องของตระกูลหัว ยังไม่ถึงตาเธอมาชี้นิ้วสั่งสอน! ไปเรียกผู้จัดการร้านมาเดี๋ยวนี้!”
ไม่นานผู้จัดการร้านก็เดินเข้ามา “คุณหูซานซาน ไม่ทราบว่าทางร้านบริการไม่ดีตรงไหนหรือคะ?”
หัวซานซานชี้ไปทางจ้าวซีซีกับฉินอานจิง “ไล่พวกเธอสองคนออกไปเดี๋ยวนี้! ยัยยาจก ไม่มีปัญญาซื้ออะไรสักอย่าง ยังจะมาเปลืองทรัพยากรที่นี่อีก ต่อไปอย่าปล่อยให้คนจนแบบนี้เข้าร้านเรา ทำให้ระดับร้านตกต่ำเปล่า ๆ”
ผู้จัดการร้านลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “คุณหูซานซาน แบบนี้ผิดกฎนะคะ”