ก่อนที่จ้าวซีซีจะทันได้ตอบ พี่สะใภ้ใหญ่ฉินอานจิงก็ชิงตอบแทนเธอเสียก่อน “ใส่ชุดราตรีก็ต้องไปงานเลี้ยงมอบรางวัลอยู่แล้วสิ”
งานเลี้ยงมอบรางวัลเหรอ?
หัวหานฮุยนึกถึงรายชื่อผู้เข้ารอบชิงชนะเลิศ จ้าวซีซีผ่านเข้ารอบจริง ๆ เขาเองก็คาดไม่ถึงว่าผู้หญิงคนนี้จะมีความสามารถขนาดนั้น
ตอนที่คุณย่ายืนกรานจะช่วยจ้าวซีซีคว้าโควตานี้ เขาไม่เคยเชื่อเลยว่าจ้าวซีซีจะไปได้ไกลถึงรอบชิงชนะเลิศ
ชายหนุ่มมองเธอแล้วเอ่ยเสียงเบา “ยินดีด้วย”
จ้าวซีซีหยุดยืน สีหน้าเรียบเฉย “ขอบคุณ”
หัวหานฮุยเปลี่ยนเรื่องกะทันหัน “แต่ชุดนี้ไม่เหมาะกับคุณ”
“ทำไมล่ะ ฉันว่าก็ดีออก”
“เปิดหลังมากเกินไป”
จ้าวซีซี “...” ชุดนี้ออกแบบให้มีส่วนเว้าส่วนโค้งอยู่แล้ว แผ่นหลังก็ต้องเปิดเป็นธรรมดา
พี่สะใภ้ใหญ่ฉินอานจิงมองชุดแวบหนึ่ง ก่อนเอ่ยตาม “ก็จริงนิดหน่อย ลองดูตัวอื่นก่อนดีกว่า”
ถ้าพวกผู้ชายที่ติดน้องสาวเห็นเข้า คงไม่ยอมให้ซีซีใส่ชุดนี้แน่ เปลี่ยนเป็นชุดที่มิดชิดกว่านี้เถอะ
จ้าวซีซีถูกยัดชุดราตรีมาให้อีกหลายชุด เธอลองทีละชุด แต่ก็เห็นสายตาของชายคนนั้นจับจ้องมาที่เธออยู่เสมอ
เธอรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย ราวกับกำลังลองชุดให้หัวหานฮุยดูอยู่คนเดียว
พอถึงตอนเลือก เธอก็ลังเล ฉินอานจิงจึงถามว่า “ซีซี ชอบชุดไหน?”
“จริง ๆ ฉันใส่ชุดไหนก็ได้”
จ้าวซีซีใจลอยเล็กน้อย ที่สำคัญคือสายตาของชายคนนั้นจับจ้องเธอไม่วางตา เธอลองชุดมาสองชั่วโมงแล้ว หัวหานฮุยยังไม่ไปอีกหรือ!
หัวหานฮุยยื่นมือชี้ชุดราตรีสีแชมเปญตัวหนึ่ง “ตัวนี้”
ชุดไหล่เดียว ไม่เปิดหลัง ไม่มีชายผ่าสูงเผยต้นขา
มิดชิดดี เหมาะสมมาก
จ้าวซีซีไม่รู้ทำไมถึงไม่อยากเลือกชุดที่หัวหานฮุยเลือกให้ เธอจึงยื่นมือไปหยิบชุดเปิดหลังตัวแรก “ฉันว่าตัวนี้ก็ดีนะ”