หลินซีตามหาคนไปพลาง โทรหาพี่ชายคนที่สามอย่างหลินเป่ย์ไปพลาง แต่ปลายสายกลับไม่มีใครรับ
เกิดอะไรขึ้นกันแน่ หรือว่าเมื่อกี้เธอมองผิดไปเอง?
แต่ผู้ชายในชุดกาวน์สีขาวคนนั้นหน้าตาเหมือนพี่ชายคนที่สามอย่างหลินเป่ย์เป๊ะชัด ๆ
อีกด้านหนึ่ง ที่ห้องให้สารน้ำของห้องฉุกเฉิน
จ้าวซีซีนอนพักอยู่บนเตียง บางทีเมื่อครู่เธออาจตกใจจนเหงื่อออกท่วมตัว ตอนนี้จึงรู้สึกดีขึ้นมากแล้ว
“ซีซี บอกพี่มาตามตรงว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
เธอเพิ่งหยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่มจนหมด พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นพี่ชายคนที่สามอย่างหลินเป่ย์เดินเข้ามาจากด้านนอก จึงสำลักน้ำทันที
หลินเป่ย์ไม่มีเวลาถามอะไร รีบตบหลังเธอเบา ๆ “ระวังหน่อย พี่ไปเอาน้ำมาให้เธออีกแก้วนะ”
จ้าวซีซีไอเบา ๆ อย่างรู้สึกผิด แล้วแสร้งทำเป็นอ่อนแอมองหลินเป่ย์ ดวงตาหยกสีรัตน์เอ่อคลอด้วยน้ำตาเล็กน้อย แฝงแววไร้เดียงสา
พอเห็นสีหน้าของน้องสาว ความโกรธที่เต็มอกของหลินเป่ย์ก็พลันมลายหายไป เหลือเพียงความสงสาร
เขาถอนหายใจ ลากเก้าอี้มานั่ง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังและอ่อนโยน “ซีซี พี่ชายคนที่สามไม่ได้จะดุเธอนะ แค่เป็นห่วงเธอ เธอจู่ ๆ ก็บอกว่าตั้งครรภ์ เรื่องนี้...พี่จะทำความเข้าใจยังไงดี?”
เจ้าหญิงน้อยแห่งตระกูลหลินที่เขาอุตส่าห์ตามหาจนพบ ควรได้ใช้ชีวิตอย่างไร้กังวล รอจนเธออายุสามสิบกว่าและอยากแต่งงาน ค่อยให้พวกพี่ชายช่วยกันคัดเลือกผู้ชายที่เหมาะสมให้น้องสาว
ไม่ใช่อยู่ ๆ ก็มีข่าวใหญ่โตว่าน้องสาวตั้งครรภ์แล้วแบบนี้!
จ้าวซีซีหลุบตาลง “ฉันรู้ แต่เรื่องนี้เกิดขึ้นก่อนที่พวกพี่จะตามหาฉันเจอ”