จ้าวซีซีมองชายหนุ่มที่โน้มเข้ามาใกล้ จนปลายจมูกของทั้งคู่แทบจะแตะกัน
เธอนิ่งอึ้งไปทั้งตัว ผู้ชายคนนี้คิดจะทำอะไรกันแน่?
วินาทีต่อมา หัวหอ้ ฮั่นฮุยขยับริมฝีปากบาง “รู้สึกถึงความแตกต่างของอุณหภูมิไหม?”
จ้าวซีซีกะพริบตาปริบ ๆ หน้าผากของเขาเย็นจริง ๆ ด้วย เย็นราวกับก้อนน้ำแข็ง
ขณะนั้นเอง เสียงไอก็ดังมาจากด้านข้าง “แค่ก ๆ ระวังเรื่องความเหมาะสมหน่อย ที่นี่เป็นโรงพยาบาลนะ”
หัวหอ้ ฮั่นฮุยรีบลุกขึ้นทันที
จ้าวซีซีรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาบังหน้า รู้สึกกระดากอายขึ้นมาจริง ๆ
พยาบาลสาวเอ่ยขึ้นว่า “ญาติคนไข้รออยู่ด้านนอกนะคะ ใครยังไม่ได้ลงทะเบียนก็ไปลงทะเบียนก่อนค่ะ”
จ้าวซีซีมองลอดช่องว่างของผ้าห่ม เห็นฝีเท้าของเขาค่อย ๆ ห่างออกไปจากตรงหน้า เธอจึงค่อยผ่อนลมหายใจออกมาเล็กน้อย
ในที่สุดเขาก็ไปแล้ว
จ้าวซีซีแอบเปิดผ้าห่มออก แล้วบอกพยาบาลสาวว่า “จริง ๆ ฉันไม่เป็นไร ไม่ต้องรักษาก็ได้ค่ะ”
พยาบาลสาวใช้ปืนวัดอุณหภูมิเล็งมาที่เธอ ก่อนจะส่งเสียงดังปี๊บ “อุณหภูมิ 39 องศา คุณแน่ใจนะว่าไม่เป็นไร?”
สีหน้าจ้าวซีซีเปลี่ยนไปเล็กน้อย เธอไม่คิดเลยว่าตัวเองจะมีไข้สูงขนาดนี้
พยาบาลสาวหันไปมองหมอที่เดินเข้ามา “หมอหลินคะ ตรงนี้มีคนไข้ไข้ 39 องศา แต่ไม่ยอมรักษาค่ะ”
“ไข้ 39 องศาแล้วยังไม่ยอมรักษา คิดว่าอุณหภูมิต่ำเกินไปหรือไง ถึงอยากไปลองความร้อนที่เตาเผาศพสักหน่อย?”
จ้าวซีซีได้ยินเสียงคุ้นหู ก็รีบดึงผ้าห่มมาคลุมหน้าโดยไม่รู้ตัว พลันร้อนรนขึ้นมาสุดขีด [ที่แท้ก็พี่ชายคนที่สาม!]
หัวหอ้ ฮั่นฮุยดันพาเธอมาที่โรงพยาบาลรัฐ!
แย่แล้ว คราวนี้จะทำยังไงดี?