ถังชิงหยางเองก็แยกไม่ออกว่าที่คนพวกนี้เล็งเขาเป็นเป้า เพราะร่างกายใหญ่โตเกินไปหรือเพราะค่าหัวกันแน่
มีคนสาดเมือกใส่เท้าเขาอีกกำหนึ่ง เขาออกแรงยกเท้าขึ้น ส้นเท้าลากเส้นใยเหนียวเป็นสิบสาย
ยังดี
เพราะมีพละกำลังมากพอ เมือกจึงทำได้แค่ทำให้เขาเคลื่อนไหวช้าลง
แต่เพราะช้าลงนี่แหละ ของที่กำลังครอบลงมาจากเหนือศีรษะคงหลบไม่พ้นแล้ว...
ผู้คนที่ล้อมอยู่รอบข้างหนีแตกกระเจิงโดยไม่รู้ตัว ถูกกลุ่มควันสีเขียวคล้ำเหนือหัวทำให้ตกใจ กลัวว่ามันจะมีพิษร้ายแรง
หมึกสีเขียวเข้มข้นกระแทกลงบนศีรษะถังชิงหยาง ก่อนแผ่ฟุ้งเป็นหมอกในเวลาอันสั้น ปกคลุมร่างเขาไว้ทั้งตัว
มันยังคงกระจายออกไป สร้างกลุ่มหมอกสีเขียวจาง ๆ ขึ้นในบริเวณนั้น
-5
-5
-5
หมอกนี้มีฤทธิ์กัดกร่อน ปริมาณเลือดที่ลดลงก็พอรับได้ วินาทีละ 5 แต้ม สำหรับถังชิงหยางในตอนนี้ ความเสียหายแค่นี้ยังไม่ถึงกับคันด้วยซ้ำ
มองข้ามได้
เขามองชายแก่สกปรกน่าขยะแขยงคนนั้น
อีกฝ่ายกำลังสั่งน้ำมูก แถมออกมาเป็นจำนวนมหาศาล
บนฝ่ามือมีของเหลวเพิ่มขึ้นมาอีกกำ...
คราวนี้รู้แล้วว่าเมือกมาจากไหน
【อารมณ์ -2】
ยังมีการโจมตีทางจิตอีก...
ถังชิงหยางสะบัดขาหลุดจากการควบคุม แล้วพุ่งเข้าใส่ราวกับกระทิงคลั่ง
“ฮิ ๆ ฮะ ๆ ๆ...”
ชายแก่ยังคงหัวเราะประหลาด เผยให้เห็นฟันเหลืออยู่ประปราย
เขาหาทางหนีให้ตัวเองไว้ตั้งนานแล้ว ด้านหลังห่างไปสิบกว่าเมตรมีตึกร้างที่สร้างไม่เสร็จอยู่
ตึกนั้นมีกำแพง
ชายแก่ประหลาดวิ่งสุดฝีเท้า พอเข้าใกล้ก็ทะยานขึ้นไปเกาะกำแพงเหมือนมนุษย์แมงมุม จากนั้นใช้ทั้งมือทั้งเท้าปีนขึ้นไปสูงกว่าเดิม เพื่อหลบการไล่ล่าของถังชิงหยาง