เมื่อเห็นถังชิงหยางนั่งนิ่งไม่สะทกสะท้าน เย่หรงจึงก้าวขายาว ๆ หิ้วกระบี่ใหญ่เดินไปหาชายอ้วนที่อยู่ไกลออกไป
ยิ่งเดินก็ยิ่งเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนจะเริ่มเร่งฝีเท้าจนกลายเป็นวิ่งเหยาะ ๆ
ก้าวขายาวอีกครั้ง ความเร็วก็พุ่งขึ้นไปอีก กระบี่หนักลากไปข้างตัว ครูดพื้นจนเกิดรอยขาวและประกายไฟ
เธอโถมตัวไปข้างหน้า วิ่งฉิวราวกับเหาะ!
พุ่งชนร่างยักษ์เบื้องหน้าที่ใหญ่โตดุจภูเขาลูกเล็กอย่างแรง!
แม้เกราะจะทำให้ร่างเธอดูหนาขึ้น แต่เมื่อเทียบกับอีกฝ่าย แผ่นหลังของเธอก็ยังดูบอบบาง ร่างทั้งร่างคล้ายถูกเงามืดกลืนกิน
ทว่าชายอ้วนไม่แม้แต่จะเหลียวมองเธอตั้งแต่ต้นจนจบ ดวงตาใต้ชั้นไขมันเล็กจนมีเพียงถังชิงหยางอยู่ในสายตา ราวกับแฟนคลับหญิงที่คลั่งไคล้
เย่หรงบิดตัวรวบรวมแรงแล้ว
เธอก้าวเท้าข้างหนึ่งลง น้ำหนักตัวโถมไปข้างหน้า บิดเอวส่งแรงจากสะโพก อัดพลังทั้งหมดลงบนคมกระบี่ แล้วเหวี่ยงฟันใส่สีข้างของชายร่างอ้วน!
ร่างของเธอหมุนตามคมกระบี่ เฉียดผ่านอีกฝ่ายไป
คมกระบี่เปื้อนเลือด ทิ้งบาดแผลยาวแคบไว้ที่เอวของชายอ้วน เลือดไหลทะลักไม่หยุด
กระบี่ครั้งนี้ฟันได้หนักหน่วงมาก หากเป็นคนธรรมดาคงถูกฟันถึงกระดูกสันหลังส่วนเอว หรือไม่ก็ถูกผ่าครึ่งท่อน
แต่ร่างของชายอ้วนใหญ่เกินไป ไม่รู้ว่าเป็นกล้ามเนื้อหรือไขมัน เมื่อคมกระบี่จมลึกลงไปถึงระดับหนึ่งก็ไม่อาจรุกคืบต่อได้ แรงมหาศาลถูกชั้นผิวหนังและเนื้อหนา ๆ ด้านนอกสลายไปหมด
สัมผัสที่คมกระบี่ติดขัดนั้นชัดเจนเป็นพิเศษ
ถูกฟันไปหนึ่งครั้ง ชายอ้วนก็ยังวิ่งต่อ