เมื่อครู่ยังคิดไม่ตกว่าลูกแก้วคริสตัลมีประโยชน์อย่างไรกันแน่ ตอนนี้ก็เข้าใจชัดเจนแล้ว
มันต้องใช้ในลิฟต์ แค่พกติดตัวไว้ ก็สามารถเปิดทางเชื่อมไปยังมิติพิเศษในชั้นใหม่ได้...
เมื่อถอดหมวกคลุมกับหน้ากากกะโหลกออก ถังชิงหยางก็กลับมามีรูปร่างเหมือนมนุษย์อีกครั้ง เขาลากลูกแก้วคริสตัลไว้ด้วยมือข้างเดียวพลางครุ่นคิด
ผนังลิฟต์ใสแจ๋วราวกระจกสะท้อนใบหน้าด้านข้างที่คมเข้มของเขา คิ้วกระบี่ขมวดเข้าหากันเป็นระยะ ทำให้หน้าม้าหยักศกไหวเบา ๆ
ควรเข้าไปหรือไม่?
นี่คือปัญหา
สิ่งที่ถังชิงหยางคำนึงถึงเป็นอันดับแรกคือความปลอดภัยของตัวเอง
ตามปกติแล้วต้องไต่ขึ้นไปทีละชั้น ระดับความยากมีขึ้นมีลง แต่ความแตกต่างก็ไม่ได้มากนัก
แต่มิติพิเศษแบบนี้อาจไม่เป็นเช่นนั้น บางทีมันอาจไม่ยึดตามรูปแบบการเพิ่มระดับความยากตามปกติ การกระโดดขึ้นแบบก้าวกระโดดก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้...
“สวนกระจกน้ำแข็งงั้นเหรอ?”
เขาพึมพำ แค่ดูจากชื่อ แผนที่พิเศษนี้ก็ดูไม่น่าจะอันตราย เป็นการผสมผสานระหว่างปรากฏการณ์ประหลาดกับฉากแวดล้อม จนสัมผัสถึงความเป็นปรปักษ์ที่ชัดเจนไม่ได้
ลูกแก้วคริสตัลเองก็เป็นของรางวัลที่มอบให้ แถมยังวางไว้บนแท่นจัดแสดงสูงสุด
ตามเหตุผลทั่วไป ที่นี่ควรเป็นชั้นที่มอบสิทธิประโยชน์ เป็นโอกาสอันหาได้ยาก!
ที่ถังชิงหยางลังเลก็เพราะรูปแบบหน้าต่างข้อมูลของมันเหมือนกับ【โทรศัพท์ผู้รู้แจ้ง】ไม่มีผิด เขาจึงระแวดระวังขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
หลังจากคิดทบทวนหลายครั้ง ถังชิงหยางก็ตัดสินใจเสี่ยงดูสักตั้ง!
เขามีพลังต่อสู้ไร้ขีดจำกัดที่ไร้หน้ามอบให้ ทั้งยังมีลูกบอลจับภูตกับหุ่นไม้ที่ควบคุมศัตรูได้อย่างเด็ดขาด รวมถึงสัญชาตญาณระแวดระวังจากสัญชาตญาณตอบโต้
ถังชิงหยางคิดว่าตัวเองมีทุนพอจะเสี่ยง!
【ใช่!】