“พอได้แล้ว”
แขนขวาของคนผ่านทางถูกคนกลุ่มหนึ่งกดลงกับพื้น ขวานกำลังจะฟันลงมา แต่ประธานสมาคมห้ามไว้ได้ทัน
“ยังไม่รู้แน่ว่าเป็นผู้เล่นหรือเปล่า แต่อย่างน้อยก็ยืนยันได้ว่ามันเป็นมนุษย์หมาป่าที่มีสติ ไม่อย่างนั้นคนคนนี้คงไม่มีทางรอดมาได้”
ผู้คนมารุมล้อมบริเวณนั้นจนแน่น พวกเขาถูกหยามศักดิ์ศรีอย่างหนัก แต่ละคนกัดฟันกรอดด้วยความแค้น!
มีคนวิ่งเข้ามาซ้ำเติมอีกว่า “ประธานครับ ไพ่ที่พวกเราเก็บมาได้ถูกแย่งไปหมดแล้ว”
ผลประโยชน์ยังเสียหายอีกด้วย ในที่สุดก็มีคนทนไม่ไหว ตะโกนอย่างเดือดดาล “พวกเรา ไล่ตามไป! ฆ่ามันให้ตาย!”
ชั่วขณะนั้น ทุกคนต่างเดือดพล่าน พากันถืออาวุธตะโกนโหวกเหวก พูดพลางทำท่าจะบุกออกไป
แต่จู่ ๆ ฟ้าก็มืดลง เมื่อเงยหน้าขึ้นก็พบว่าชายชุดเกราะขวางทางอยู่
“จะทำยังไง?”
ประธานสมาคมเอ่ยถามขึ้นในตอนนั้น
“ฆ่ามันแล้วชิงไพ่คืนมา!”
“ใช่! พวกเรามีคนเยอะ จะกลัวมันทำไม!”
“ถ้าตอนนั้นฉันอยู่ด้วยนะ จะสับหัวมันให้ขาดเลย!”
“...”
เสียงรอบข้างอื้ออึง หญิงสาวเดือดจัด จู่ ๆ ก็ขึ้นเสียงดังลั่น “ฉันถามว่าพวกคุณจะทำยังไง! ฉันต้องการแผนการที่รอบคอบ ไม่ใช่ให้พวกคุณทำตัวเหมือนพวกบ้าบิ่นที่รู้จักแต่พุ่งออกไปตาย!”
เสียงแหลมของเธอดังก้องกลบทุกคน ทุกคนจึงปิดปากเงียบ
ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ยังเดือดดาล มองหญิงสาวที่ขวางทางพวกตนไว้
“พวกคุณจะตามหามันยังไง?
“ต้องใช้เวลานานแค่ไหน?
“ถ้าหาเจอแล้วจะสู้ยังไง?
“แล้วจะต้องมีคนตายอีกกี่คน?