ซูเจิ้นเยว่ไม่สนใจผู้เชี่ยวชาญหลิวที่หน้าแดงก่ำอยู่ปลายสายเชื่อมต่ออีกต่อไป ทั้งอับอายทั้งโกรธแค้น
เธอจดจ่อความสนใจทั้งหมดไว้กับกระดาษสเก็ตช์แผ่นใหม่เอี่ยมตรงหน้า
“ฟึ่บ!”
ปลายดินสอถ่านแหลมคมราวกับพกพาจิตสังหารของกองทัพนับพันนับหมื่น ฟาดลงบนกระดาษขาวอย่างหนักหน่วง!
ทันทีที่ปลายดินสอจรดลง
ระบบกฎแห่งเหตุและผลอันยิ่งใหญ่ไพศาลในสมองของเธอก็ถูกเร่งให้ทำงานจนถึงขีดสุด!
สมบัติของชาติแท้จริงเหล่านั้น ซึ่งซึมซับพลังแห่งผืนดินมานับพันปี และแบกรับประวัติศาสตร์อันยาวนานของฮัวกั๋ว
เปล่งประกายสีทองเข้มข้นลึกล้ำในมุมมองของระบบ
แสงนั้นเปรียบเสมือนประทีปนำทาง ทะลุผ่านการพรางตาและสิ่งกีดขวางนานัปการ
“ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!”
เสียงดินสอเสียดสีกับกระดาษดังถี่รัวราวกับพายุโหมกระหน่ำในห้องถ่ายทอดสดกันระเบิด
ครั้งนี้ ซูเจิ้นเยว่ลงรายละเอียดมากกว่าครั้งไหน ๆ
เพราะสิ่งที่เธอจะวาดไม่ใช่แค่อาชญากรคนเดียว
แต่จะตรึงพวกโจรขุดสุสานสำนักสุสานโบราณที่เหิมเกริมถึงขั้นเล่นสับเปลี่ยนของต่อหน้าตำรวจ ทั้งตัวคนและของกลาง ให้ติดอยู่บนเสาแห่งความอัปยศของการพิพากษา!
เงาทึบพื้นที่กว้างถูกระบายลงไปอย่างหยาบกระด้าง เผยให้เห็นความอึดอัดและกดดันของพื้นที่ใต้ดิน
เส้นสายละเอียดประสานไขว้กัน ถ่ายทอดโบราณวัตถุล้ำค่าที่งดงามราวกับรังสรรค์ขึ้นด้วยฝีมือเทพ แต่กลับถูกปฏิบัติอย่างหยาบคายทีละชิ้น
ห้องถ่ายทอดสดที่มีผู้ชมสองสิบล้านคนตกอยู่ในความเงียบสนิทอีกครั้ง ราวกับความตายกำลังย่างกรายเข้ามา
ทุกคนกลั้นหายใจ ดวงตาจับจ้องข้อมือซีดขาวที่กำลังวาดอย่างรวดเร็วบนหน้าจอไม่วางตา
ยังไม่ถึงสี่นาที
“ป๊ะ”
ซูเจิ้นเยว่โยนดินสอถ่านที่ถูกเหลาใช้จนเหลือแต่หัวลงบนโต๊ะอย่างไม่ใส่ใจ