จอสาธารณะในห้องถ่ายทอดสดเงียบงันไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ข้อความลอยจะทะลักออกมาเหมือนหม้อน้ำเดือด
เหล่าชาวเน็ตที่เมื่อครู่ยังหัวเราะจนตัวงอกับเรื่องราวของ "แมวปาดคอ" ต่างก็อึ้งไปชั่วขณะกับลีลาเว่อร์แบบเด็กมัธยมต้นที่จู่ ๆ ก็แทรกเข้ามา
[เอ๊ะ? นี่เป็นแฮกเกอร์ป่าประเภทไหนกันเนี่ย ใช้ทั้งจีนทั้งอังกฤษ กล้าเบ่งต่อหน้ายมทูตปีศาจของเรา?]
[แปลให้ฟังนะ: ไอ้กรู้นี่ถามเทพซูว่าวาดวันตายของตัวเองออกมาได้ไหม ตลกชะมัด วันตายของเทพซูแม้แต่องค์ยมราชยังไม่กล้ากำหนดเลย แกเป็นใครมาวักปาก?]
[หรือว่าจะเป็นลูกนอกรั้วของหวังฟู่กุ้ยที่ไปปล่อยคำขู่ไว้ที่ไหน?]
[เลิกแล้วเลิกเถอะ คิดว่าเป็นบ้าๆ ที่อยากได้ยอดวิวอีกแล้ว โมเดอเรเตอร์ไปไหน? ไล่ข้อความลอยสไตล์ไม่เอาอย่างนี้ไปให้พ้นหน้าเลย!]
เหล่าชาวเน็ตคิดว่านี่เป็นเพียงมุกแกล้งเล่น ๆ ที่น่าเบื่อ
แต่ภายในห้องถ่ายทอดสดที่ฐานปฏิบัติการหมายเลข 01
บรรยากาศการกินดูดราม่าแสนสบายเมื่อครู่ กลับถูกบดขยี้ด้วยบรรยากาศอำมหิตที่ถาโถมเข้ามาในเสี้ยววินาที
หยานถิงโจวที่นั่งอยู่มุมอับของโต๊ะถ่ายทอดสด
ใบหน้าหยิ่งผยองเย็นชาชั่วนาทีนี้ ความไม่ใส่ใจแม้เพียงเสี้ยวสุดท้ายก็ถูกกำจัดจนหมดสิ้น
ดวงตาคมเข้มจ้องไปที่ประโยคภาษาอังกฤษบนหน้าจอ
มือใหญ่ที่ข้อนิ้วชัดเจน กระแทกลงบนปุ่มสีแดงของเครื่องสื่อสารลับสุดยอดอย่างแรง
แรงขนาดที่ทำให้เมล็ดวอลนัทบนโต๊ะสั่นสะเทือน
“หน่วยตำรวจไซเบอร์!”
น้ำเสียงแหบห้าวต่ำของหยานถิงโจว เต็มไปด้วยความดุร้ายและอำมหิตที่ไม่ได้ปิดบัง
“รีบล็อกที่มาของข้อความลอยภาษาอังกฤษเมื่อกี้ในห้องถ่ายทอดสดเดี๋ยวนี้!”
ปลายสาย ผู้บังคับการหน่วยตำรวจไซเบอร์เมืองเจียงกำลังพิมพ์คีย์บอร์ดอย่างสุดฝีมือ เหงื่อแตกเต็มหน้า เสียงสั่นระริก
“ผู้กองหยาน! ตามล็อกตำแหน่งไม่ได้! อีกฝ่ายใช้เครือข่ายหัวหอมระดับทางการทหาร สัญญาณถูกส่งผ่านเซิร์ฟเวอร์ร้างใน 18 ประเทศทั่วทั้งยุโรป ตะวันออกกลาง และอเมริกาใต้ภายใน 3 วินาที!”
ผู้บังคับการกลืนน้ำลายลงคอ เสียงสั่นด้วยความหวาดหวั่นอย่างสุดซึ้ง
“เทคโนโลยีหลบร่องรอยระดับนี้... ต้นทางสุดท้าย ชี้ไปที่ดาร์กเน็ต!”
ดาร์กเน็ต