คำพูดตอกย้ำของซูเจิ้นเยว่ที่เต็มไปด้วยแววเยาะเย้ย ราวกับเป็นชนวนระเบิด
เพียงชั่วพริบตา ก็จุดระเบิดห้องถ่ายทอดสดที่มีผู้ชมหลายสิบล้านคน ซึ่งเงียบงันไปนานถึง 5 วินาที!
บนจอสาธารณะ ข้อความแสดงความคิดเห็นที่ทะลักออกมาราวกับหิมะถล่ม ทำให้ภาพค้างจนเกิดเงาพร่าเป็นแถบสีสันฉูดฉาด!
【ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ! ไม่ไหวแล้ว! ท้องฉันจะขำจนแตกแล้ว!】
【จับตัวไปขังบนเขาลึกบ้าบออะไร! แก๊งอาชญากรรมข้ามชาติบ้าบออะไร! ที่แท้ตาแก่อายุ 70 ติดเกมจนกำเริบ เลยพาบอดี้การ์ดไปเล่นเกมข้ามคืนในร้านเกมเถื่อนงั้นเหรอ?!】
【ใส่เสื้อลายเสือดาวเล่นยาโซเหรอ? ท่านเศรษฐีนี่ดูท่าทางพลิ้วไม่เบาเลยนะ! แต่สถิติการเล่นนี่แสบตาชะมัด!】
【ยาโซ 0 ต่อ 10 แบบนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาเป็นมหาเศรษฐี ป่านนี้เพื่อนร่วมทีมคงตามไปกระทืบถึงบ้านแล้ว!】
【คุณชายหวัง: นึกว่าพ่อโดนลักพาตัว เตรียมเงินไถ่ตัวตั้ง 100 ล้าน สุดท้ายพ่อดันอยู่ร้านเกมเถื่อน โดนคนด่าบรรพบุรุษแปดชั่วโคตรเพราะเล่นพาทีมแพ้!】
【ขำจนจะตาย! เรื่องนี้ไม่ใช่แค่แตงโมหวานฉ่ำ แต่ยังรสชาติสุดเพี้ยนอีกต่างหาก!】
ในห้องถ่ายทอดสดเต็มไปด้วยบรรยากาศครึกครื้นแบบโลกออนไลน์ ชาวเน็ตคิดมุกกันไวราวกับแสง
ส่วนทางอีกฝั่งของสายเชื่อมต่อ
เมื่อครู่คุณชายหวังยังร้องไห้น้ำมูกน้ำตาไหล คิดว่ากำลังจะสูญเสียสิทธิ์รับมรดกทรัพย์สินนับแสนล้าน
แต่ตอนนี้พอเห็นภาพสเกตช์บนหน้าจอ ซึ่งวาดพ่อแท้ ๆ ของตัวเองกำลังกดคีย์บอร์ดรัว ๆ อยู่ในร้านเกมเถื่อน
ใบหน้าที่เจ้าตัวประโคมผลิตภัณฑ์บำรุงผิวราคาเป็นแสนหยวนลงไป กลับบิดเบี้ยวเป็นสีหน้าตลกขบขันในพริบตา
“นี่...นี่เป็นไปไม่ได้...”
คุณชายหวังอ้าปากค้าง หางตายังมีหยดน้ำตาที่พร้อมจะร่วงแหล่มิร่วงแหล่
เขาชี้หน้าจออย่างไม่อยากเชื่อ “ปกติพ่อฉันยังใช้สมาร์ตโฟนไม่ค่อยเป็นเลย! จะไปเล่นเกมในร้านเกมได้ยังไง! แถมยังใส่เสื้อลายเสือดาวอีกเหรอ?!”