เสียงของซูเจิ้นเยว่ฟังดูเกียจคร้าน แต่แฝงความตื่นเต้นกระหายเลือดอยู่เล็กน้อย ดังขึ้นผ่านสายภายในมายังศูนย์เฝ้าระวังของฐานปฏิบัติการหมายเลข 01
เสียงนั้นดังเข้าหูหยานถิงโจวอย่างชัดเจน
มือที่ถือโทรศัพท์ของหยานถิงโจวชะงักไปเล็กน้อย
คิ้วคมเข้มขมวดเข้าหากันทันที แววเย็นเยียบในดวงตายิ่งทวีขึ้น
ผู้หญิงคนนี้รู้ตัวไหมว่ากำลังพูดอะไรอยู่?
นั่นคือนักฆ่าระดับพระกาฬที่ติดอันดับสามของดาร์กเน็ต! ไม่ใช่พวกโจรกระจอกที่ล้วงกระเป๋าตามตลาดสด!
ปล่อยให้พวกมันเข้ามา? ถ้าเกิดผิดพลาดขึ้นมาแม้แต่นิดเดียว ชีวิตที่เพิ่งต่อกลับมาได้อย่างยากลำบากของเธอ ก็จะถูกกระสุนฉีกเป็นชิ้น ๆ ทันที!
“เหลวไหล”
เสียงของหยานถิงโจวทุ้มต่ำและแหบพร่า แฝงด้วยอำนาจที่ไม่อาจขัดขืน
“ภัยคุกคามระดับนี้ไม่ใช่เรื่องที่เธอจะเข้ามายุ่ง อยู่ในห้องดี ๆ ฐานป้องกันรอบนอกของฐานทัพมีมากพอจะระเบิดพวกมันให้กลายเป็นเถ้าถ่าน”
“ผู้กองหยาน คุณลืมอะไรไปหรือเปล่า”
เสียงของซูเจิ้นเยว่จากปลายสายไม่มีแววถอยแม้แต่น้อย
กลับแฝงด้วยความโอหังราวกับอยู่เหนือทุกคน
“ฉันบอกแล้วไง วันตายของฉัน แม้แต่ยมบาลก็ยังคำนวณไม่ได้”
“ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหนูต่างชาติไม่กี่ตัวที่หลบอยู่ในท่อระบายน้ำ”
เธอหัวเราะเย็นชา นิ้วลูบจุดสีแดงสามจุดที่สะดุดตาบนกระดาษสเก็ตช์เบา ๆ
“ประกาศรับจ้างฆ่าจากดาร์กเน็ต มูลค่าหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์”
“บุญกรรมก้อนโตขนาดนี้ คุณจะให้ฉันหลบอยู่ในกระดองเต่า แล้วดูพวกคุณกินรวบคนเดียวหรือไง?”
“ไม่มีทาง”
น้ำเสียงของซูเจิ้นเยว่เย็นเยียบลงฉับพลัน คมกริบราวกับไม่เห็นใครอยู่ในสายตา
“ฉันให้เวลาคุณหนึ่งนาที ถ้าไม่เปิดสิทธิ์ถ่ายทอดสดให้ ฉันจะแฮ็กไฟร์วอลล์ของฐานทัพ แล้วแย่งสัญญาณเองทันที”