นักวาดภาพมอบกายให้ชาติ อาชญากรทั้งประเทศสั่นสะเทือน

ตอนที่ 147 วาจาสิทธิ์หรือ? อาวุธกฎเหตุและผลของเทพซูช่างเหนือชั้นเกินไป

8 นาที· 1.9K คำ

เข่าทั้งสองข้างกระแทกพื้นปูนหยาบบนดาดฟ้าอย่างแรง จนเกิดรอยร้าวเล็ก ๆ ขึ้นหลายรอย

ผงพิษในมือเธอหกกระจายไปทั่วพื้น ก่อนจะปลิวหายไปตามสายลมฤดูใบไม้ร่วง เหลือไว้เพียงกลิ่นคาวเหม็นฉุนจมูก

“อ๊าก! ขาฉัน! ทำไมขาฉันถึงหัก!”

เสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดของป้าแม่บ้านดังก้องไปทั่วฟ้า

ร่างซูบผอมของเธอบิดเกร็งด้วยความทรมาน มือทั้งสองกอดเข่าที่หักพับในมุมผิดธรรมชาติแน่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสิ้นหวังอย่างไม่อยากเชื่อ

บนดาดฟ้า

จางเหมิ่งที่รอดตายมาได้ยังค้างอยู่ในท่ายกมือขึ้นป้องกัน ร่างทั้งร่างแข็งทื่ออยู่กับที่

ดวงตากลมโตเบิกกว้าง เหงื่อผสมฝุ่นไหลลงมาตามแก้ม

เขามองหญิงชราปีศาจที่กำลังกลิ้งเกลือกด้วยความเจ็บปวดอยู่บนพื้น แล้วเงยหน้ามองท้องฟ้าไร้เมฆ

ไม่ได้ยิงปืน

ไม่ได้เข้าไปใกล้

แล้วขาของยายแก่นี่หักเป็นสองท่อนเหมือนโดนรถบรรทุกทับได้ยังไงกัน?!

บนจอสาธารณะของห้องถ่ายทอดสด ชาวเน็ตที่กำลังรับชมอยู่สามสิบล้านคนต่างนิ่งค้างไปพร้อมกันนานถึงห้าวินาที

จนกระทั่งภาพความละเอียดสูงจากกล้องบันทึกเหตุการณ์ของจางเหมิ่งถ่ายทอดสภาพขาหักของป้าแม่บ้านกลับไปบนอินเทอร์เน็ตอย่างชัดเจน

พื้นที่แสดงความคิดเห็นจึงระเบิดความวุ่นวายราวกับเกิดระเบิดนิวเคลียร์!

【เชี่ย ๆ ๆ!!! นี่มันวิธีการระดับเทพอะไรกันเนี่ย?!】

【เมื่อกี้ฉันเห็นเต็มตา! ผู้กองจางไม่ได้แตะตัวเธอเลย! ขาเธอหักเองชัด ๆ!】

【ไม่ได้หักเอง! ดูในห้องถ่ายทอดสดสิ! เมื่อกี้เทพซูวาดเส้นดำลงบนกระดาษ ตรงตำแหน่งขาของยายแก่นั่น!】

【ขีดเดียวขาหักสองข้าง?! นี่มันอำนาจวาจาสิทธิ์หรือไง? นี่มันอาวุธกฎแห่งเหตุและผลของจริงชัด ๆ!】

【ส่งดวงวิญญาณทางกายภาพยังไม่สะใจยมทูตปีศาจแล้วสินะ ตอนนี้ถึงขั้นโจมตีข้ามมิติเลยหรือไง!】

【เมื่อกี้ยัยแก่นี่ยังวางท่าอยู่เลย สุดท้ายต่อหน้าเทพซู แค่แรงของดินสอถ่านแท่งเดียวยังต้านไม่ไหว! สะใจโว้ย!】

ชาวเน็ตนับสิบล้านแห่กันเข้ามาจนแทบเผาเซิร์ฟเวอร์ไหม้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป