"ปัง"
จางเหมิ่งหันหลังกลับและปิดประตูเหล็กที่เป็นสนิมอย่างรุนแรง กั้นลมยามค่ำคืนที่พัดโหยหวนในโถงทางเดินออกไป
เขาหันกลับมา ยืนตระหง่านอยู่หลังประตูราวกับหอคอยเหล็ก มือวางอยู่บนซองปืนที่เอว
ผู้อำนวยการเฉินกำผ้าเช็ดหน้าที่เปื้อนเลือดไว้แน่น ยืนอยู่ในเงามืดของโต๊ะคอมพิวเตอร์ แทบไม่กล้าสูดหายใจ
เหงื่อเย็นบนหน้าผากไหลอาบแก้มและหยดลงพื้น
แสงเย็นจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ส่องให้ใบหน้าที่ไร้สีเลือดของซูเจิ้นเยว่เห็นได้ชัดเจน
รอยเลือดที่ปลายคอเสื้อเชิ้ตสีขาวโดดเด่นสะดุดตา ราวกับดอกบ๊วยสีแดงที่ถูกบดขยี้บนพื้นหิมะ
ผู้ชมประจำที่เพิ่งหลั่งไหลเข้ามาในห้องถ่ายทอดสดกว่าสามหมื่นคน นิ้วที่กำลังพิมพ์ค้างอยู่กลางอากาศพร้อมกันชั่วขณะเมื่อเห็นภาพนั้น
หลังจากนั้น ข้อความลอยก็ระเบิดออกมาราวกับหิมะโปรยปราย
[พระเจ้า! ทำไมพิธีกรถึงอาเจียนเป็นเลือดขนาดนี้! แจ้งตำรวจ! เร็วเข้า โทร 1669 ให้เธอ!]
[ต้องเป็นฝีมือตระกูลซูที่จ้างกองทัพนักปั่นมาด่าอาจารย์ซูจนเธอโกรธสุดขีดแน่นอน! ไอ้พวกตระกูลซูนี่มันชั่วจริง ๆ!]
[หยุดไลฟ์เถอะอาจารย์ซู! เงินจะสำคัญไปกว่าชีวิตหรือไง! หน้าตาเธอแบบนี้ดูเหมือนจะช็อกหมดสติแล้วนะ!]
[ฉันดูแล้วร้องไห้ เธอไม่มีแรงแม้แต่จะเช็ดเลือด ทำไมยังฝืนเปิดไลฟ์อีก!]
ความรักและความโกรธแค้นของแฟน ๆ พุ่งพรวดไปบนหน้าจออย่างบ้าคลั่ง
ซูเจิ้นเยว่ไม่สนใจ
เธอรู้สึกได้เพียงว่าอวัยวะภายในทั้งห้าถูกทรมานราวกับถูกทอดในกระทะน้ำมันที่ลุกโชน ตัวเลขนับถอยหลังสีแดงสด[23 ชั่วโมง 55 นาที]บนหน้าต่างระบบ กระโดดขึ้นลงราวกับกำลังเร่งชีวิต
ปลายนิ้วที่เปื้อนเลือดของเธอวางบนเมาส์ เลื่อนผ่านรายการคำขอเชื่อมสายอย่างรวดเร็ว
เรดาร์ของระบบสแกนอย่างบ้าคลั่ง
ทันใดนั้น สายตาของเธอก็หยุดอยู่ที่ไอดีที่ชื่อว่า "คว่างหลง"
ไอดีนี้ไม่เพียงแต่ส่งของขวัญสุดแพงระดับสูงสุดอย่างบ้าคลั่ง แต่ที่สำคัญกว่านั้น ในวิสัยทัศน์อินฟราเรดของระบบ ชื่อนี้กำลังซึมออกมาซึ่งรัศมีสีแดงเข้มข้นของเลือด!
"แปะ"
ซูเจิ้นเยว่กดปุ่มซ้าย เชื่อมสาย
ภาพทางด้านขวาของหน้าจอกระพริบ
ชายคนหนึ่งถอดเสื้อ เต็มไปด้วยเนื้อหนังมุมหน้า ปรากฏขึ้นในกล้อง