เสียงของซูเจิ้นไห่ยังคงก้องกังวานอยู่ในโถงใหญ่
เขาดูเหมือนจะเห็นภาพซูเจิ้นเยว่ร้องไห้สารภาพต่อหน้าพวกเขา เซ็นหนังสือรับสารภาพอย่างว่าง่าย แล้วใช้อำนาจรัฐดึงตระกูลซูออกจากหล่มโคลนได้แล้ว
สองวันต่อมา
กรุงปักกิ่ง ชานเมืองทางตะวันตก
ในหุบเขาที่ทอดยาวต่อเนื่องของเทือกเขาหยานซาน
รถเมย์บัคสีดำป้ายทะเบียนเมืองเจียงโยนขึ้นลงตามถนนภูเขาที่คดเคี้ยวนานเกือบสามชั่วโมง
ในที่สุด ณ จุดที่ห่างจากขอบเขตลับสุดยอดหมายเลข 01 ออกไปห้ากิโลเมตร รถก็ถูกบังคับให้หยุดโดยเครื่องกีดขวางโลหะที่วางขวางกลางถนน
"ปี๊บ——"
กระจกรถเลื่อนลง
ซูเจิ้นไห่สวมชุดสูทตัดเย็บพิเศษที่เขาคิดว่าดูดีที่สุด
ในมือกอดกล่องไม้จันทน์แดงบรรจุโสมภูเขาอายุนับพันปีไว้แน่น
เพราะความกลัวและความเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางหลายวันติดต่อกัน ผมสางเรียบร้อยของเขาตอนนี้ยุ่งเหยิงเล็กน้อย ถุงใต้ตาหนักอึ้ง เผยความเหนื่อยล้าที่ปิดไม่มิด
เขาผลักประตูรถออก เหยียบลงบนพื้นดินที่ชื้นเล็กน้อย
คนที่ลงรถตามหลังเขาคือซูหวาน ที่สวมแว่นกันแดดและหน้ากากปิดบังตัวเองมิดชิด
ในฐานะ "ลูกสาวปลอมที่ถูกกล่าวหาว่าจ้างฆ่า" ที่ทั่วทั้งอินเทอร์เน็ตกำลังรุมประณามอยู่ในตอนนี้
ถ้าไม่ใช่เพราะซูเจิ้นไห่ทุ่มเงินมหาศาลเพื่อประสานความสัมพันธ์ และยื่นเรื่องให้เธอเข้ารับการรักษาในปักกิ่งเพื่อขอประกันตัวเป็นกรณีพิเศษ เธออาจผ่านการตรวจความปลอดภัยที่สนามบินเมืองเจียงไม่ได้ด้วยซ้ำ