ยามเช้าตรู่ ในห้องใต้ดินของหมู่บ้านในเมือง แสงอาทิตย์ส่องลอดเข้ามาไม่ได้แม้สักเสี้ยวเดียว
อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอับชื้นที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้
ซูเจิ้นเยว่นั่งอยู่ที่ขอบเตียง ใช้มือปิดปาก ไอออกมาอย่างทุรนทุรายจนสุดเสียง
ระหว่างซอกนิ้วสีขาวซีด มีเส้นเลือดปนอยู่กับเสมหะสีแดงเข้มซึมออกมาอีกสองสามหยด
เธอเช็ดมืออย่างไม่มีความรู้สึกใด ๆ ด้วยกระดาษทิชชู่ แล้วเปลี่ยนเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวล้วนตัวกว้าง
ปกเสื้อที่กว้างยิ่งขับให้ไหปลาร้าของเธอดูซูบผอมลงไปอีก ใบหน้าซีดเผือดเผยให้เห็นความเจ็บป่วยของคนที่ไม่ได้เจอแสงตะวันมานาน
เธอชงชาเก๋ากี้ผสมพุทราสักแก้วเข้ม ๆ ให้ตัวเอง แล้วนั่งกลับมาที่โต๊ะคอมพิวเตอร์
เปิดเครื่อง เข้าสู่ระบบบัญชี เปิดห้องถ่ายทอดสด
เปิดสตรีมเพียงเสี้ยววินาที ห้องถ่ายทอดสดที่เมื่อครู่ยังเป็นหน้าจอดำก็มีคนแห่กันเข้ามานับหมื่นทันที
แต่ทว่า ยังไม่ทันที่แฟนพันธุ์แท้ที่เฝ้ารอทั้งคืนจะส่งข้อความลอยมาทักทาย ทั้งหน้าจอก็ถูกยึดครองด้วยจังหวะที่แปลกประหลาด
ข้อความลอยที่เหมือนกันนับหมื่นนับแสน ทะลักทะลวงเข้ามา ปกคลุมทั้งจอราวกับฝูงแมลงสีดำที่หนาแน่น
[คนเนรคุณหน้าด้าน! ขโมยเงินสดของตระกูลซูไปหนึ่งล้านแล้วหนีออกจากบ้าน นี่มันขโมยชัด ๆ!]
[อะไรกันนักกันหนากับการเป็นจิตรกรเทวดา ข้าพเจ้าก็แค่คนที่ชีวิตส่วนตัวยุ่งเหยิงเท่านั้น! ว่ากันว่าไปเป็นมือที่สามให้ชายแก่หลายคนในเมืองเจียงมา!]
[ปลอมแปลงบัญชีเพื่อใส่ร้ายพี่ชายแท้ ๆ! ผู้หญิงใจร้ายแบบนี้ทำไมยังไม่ตายไปซะอีก!]
[ทุกคนรีบแจ้งห้องถ่ายทอดสดนี้เร็ว! ไล่หมอผีที่เผยแพร่ความเชื่องมงายคนนี้ออกจากโลกอินเทอร์เน็ต!]
เต็มหน้าจอไปด้วยถ้อยคำหยาบคาย ปนคำสาปแช่งอันชั่วร้าย น่าดูจนเกินจะทน
แฟนพันธุ์แท้ในห้องถ่ายทอดสดถูกเล่นงานอย่างไม่ทันตั้งตัว แต่ก็รีบตอบโต้กลับทันที
[พวกหมาจรจัดมาจากไหนกัน? เช้าตรู่แบบนี้ปากเหม็นขนาดนั้น?]
[คำพูดที่พร้อมเพรียงกันขนาดนี้ เห็นชัด ๆ ว่าเป็นทัวร์ที่จ้างมาน่ะสิ! ผู้ดูแลห้องอยู่ไหน? จัดการเร็ว!]
[ต้องเป็นแก๊งแบล็คพีอาร์ที่พี่ชายหนีภาษีคนนั้นจ้างมาแน่ ๆ! เริ่มร้อนตัวแล้วสิ!]