[0] “เพี๊ยะ”
[1] ปลายนิ้วขาวซีดกระแทกปุ่มเริ่มไลฟ์บนคีย์บอร์ดอย่างหนักหน่วง แฝงความเด็ดขาดและโหดเหี้ยม
[2] เสียงสัญญาณเตือนภัยทางอากาศสีแดงอันแสบแก้วยังคงหวีดร้องยาวอย่างน่าสะพรึงไปทั่วทางเดินของฐานทัพลับสุดยอดหมายเลข 01
[3] บนผนังฉากหลังของห้องไลฟ์ที่สร้างจากแผ่นเหล็กกันกระสุน
[4] ไฟเตือนสีแดงซึ่งบ่งบอกถึงสถานะเตรียมพร้อมรบขั้นสูงสุดกะพริบถี่อย่างบ้าคลั่ง ส่องให้ตราดาบของหน่วยสืบราชการลับพิเศษสีแดงเข้มดูราวกับคมดาบของยักษ์มารที่เพิ่งดื่มเลือดมา
[5] ทันทีที่หน้าจอสว่างขึ้น
[6] บนแพลตฟอร์มหลักทั่วประเทศ ชาวเน็ตนกฮูกยามดึกสามล้านคนที่กำลังจะเข้านอนหรือยังคงโต้รุ่งอยู่
[7] ต่างได้รับการแจ้งเตือนแบบพุชบนหน้าจอมือถือพร้อมกันว่า 【สตรีมเมอร์ที่คุณติดตาม “จิตรกรเทวดาซูเจิ้นเยว่” กำลังไลฟ์อยู่】
[8] ผู้คนนับไม่ถ้วนที่มีขอบตาคล้ำพากันบ่นงึมงำ แล้วกดเข้าห้องไลฟ์
[9] ตอนแรกนึกว่ายมทูตปีศาจนอนไม่หลับกลางดึก เลยตื่นขึ้นมาแจกของขวัญหรือไลฟ์กินโชว์มื้อดึก
[10] ทว่า
[11] ทันทีที่เห็นภาพในห้องไลฟ์และได้ยินเสียงพื้นหลัง
[12] มือของทุกคนที่กำลังพิมพ์คีย์บอร์ดก็ชะงักค้างกลางอากาศพร้อมกัน
[13] 【เชี่ย! เสียงแสบหูนี่เป็นสัญญาณเตือนภัยทางอากาศหรือเปล่าเนี่ย?!】
[14] 【ไฟแดงกะพริบรัว! ฉากหลังนี่ดูเหมือนกำลังอยู่ในภาวะสงครามเลย!】
[15] 【เกิดเรื่องใหญ่แล้ว! ต้องเกิดเรื่องใหญ่แน่ ๆ! ทำไมเทพซูถึงหน้าเครียดขนาดนั้น!】
[16] 【คุณตำรวจอยู่ไหน? ทีมชาติอยู่ไหน! มีมือสังหารแอบบุกเข้าไปอีกแล้วหรือไง!】
[17] 【ดึกป่านนี้ หัวใจฉันแทบจะวายแล้ว! ตกลงเกิดอะไรขึ้นกันแน่!】
[18] ช่องแชตเต็มไปด้วยเครื่องหมายอัศเจรีย์แห่งความตื่นตระหนกและสับสนในพริบตา
[19] ซูเจิ้นเยว่นั่งอยู่บนเก้าอี้เกมมิ่ง
[20] เธอไม่ได้หันไปมองข้อความแชตที่กำลังแตกตื่นเหล่านั้น