"ตุบ"
ปืนพกเก็บเสียงในมือของงูตาบอดร่วงลงบนพื้นซีเมนต์ กระเด็นโคลนสกปรกกระจาย
ภายในโรงงานร้างเงียบสงัดราวกับความตาย
มีเพียงเสียงฝนที่ไหลผ่านรอยแตกของแผ่นเหล็กลูกฟูกที่ผุพัง ตกลงพื้นดัง ติ๊กต่อก
งูตาบอดเงยคออย่างแข็งทื่อ
จุดเลเซอร์อินฟราเรดสีแดงนับสิบจุด ราวกับมดกระหายเลือด เกาะแน่นเต็มเสื้อแจ็คเก็ตสีดำของเขา
หว่างคิ้ว หัวใจ ลำคอ แม้กระทั่งหัวเข่า ต่างมีจุดแดงกดล็อกไว้อย่างมั่นคง
เหนือศีรษะมีเสียงหึ่งของใบพัดดังต่ำ
เขาหรี่ตามองไปยังลำแสงไฟฉายยุทธวิธีที่จ้าจ้า
โดรนตำรวจสีดำสนิทสามลำกำลังบินวนอยู่กลางอากาศเหนือโรงงาน
โมดูลสไนเปอร์ขนาดเล็กที่ติดใต้ท้องโดรน กำลังปรับเล็งอย่างเย็นชาตามจังหวะหายใจของเขา
ถ้าเขากล้าที่จะก้มลงไปหยิบปืนบนพื้น หรือแม้แต่นิ้วของเขากระตุกเพียงเล็กน้อย
วินาทีต่อมา เขาจะถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ ด้วยพลังอำนาจการยิงรอบทิศทาง
จางเหมิ่งยืนอยู่หลังโล่ป้องกันตัว ร่างกำยำราวกับหอเหล็ก
เขาเช็ดน้ำฝนบนใบหน้า มองมือปืนที่ยืนตัวสั่นอยู่กลางพื้นที่เต็มไปด้วยความสมเพชแบบมองคนโง่
"กลางดึกแบบนี้ เอาปืนพกไร้ประโยชน์มาวิ่งเล่นในโรงงานร้าง"
จางเหมิ่งยกมือทำสัญญาณเข้าล้อมรอบ เสียงก้องกังวานในโรงงานร้าง
"นายมาเพื่อช่วยทำยอด KPI ให้ตำรวจจริงจังเหรอ?"
โทรศัพท์ที่ตกอยู่ในแอ่งน้ำ หน้าจอยังสว่างอยู่
การเชื่อมสายในห้องถ่ายทอดสดยังไม่ขาด
ผู้ชมประจำนับแสนคนมองเห็นโดรนกลางอากาศและจุดเลเซอร์อินฟราเรดชวนขนหัวลุกได้อย่างชัดเจนผ่านเลนส์มุมเงยของโทรศัพท์งูตาบอด
ข้อความลอยหยุดนิ่งไปสองวินาที ก่อนจะถล่มทลายราวกับระเบิดนิวเคลียร์
[โว้ยโว้ยโว้ย! จัดเต็มขนาดนี้! ถ่ายหนังหรือไง?!]
[ขบวนโดรนสไนเปอร์! เลเซอร์ล็อกหัว! ไอ้นี่ทำผิดอะไรหนักหนา ถึงให้หน่วยคอมมานโดเคลื่อนพลขนาดนี้!]
[เทพซูนำทางสุดยอด! บอกว่าจะพาไปทางตัน ก็พาเข้าด่านล้อมของตำรวจเลย!]
[เฉลยแล้วทุกคน! ตอนวาดรูปเมื่อกี้พิธีกรไม่ได้มองกระดาษเลย ที่แท้แอบส่งไลน์หาตำรวจอยู่ด้านหลัง!]
[ยมทูตจองโต๊ะออนไลน์ ตำรวจเก็บงานออฟไลน์ ชุดนี้เข้ากันไม่มีที่ติ!]
ในห้องใต้ดิน
ซูเจิ้นเยว่พิงพนักเก้าอี้ มองจุดแดงหนาแน่นบนหน้าจอ